Menntamál

						MENNTAMÁL                                                                                   215

VALGERÐUR BRIEM:

Barnamyndlist.

„ENGINN GALDUR".

Teikniskyldan í barnaskólum verður að byrja við 7 ára aldur. Þá

verða börnin strax að fá þau áhöld og það efni i hendur, sem hægt er

að ná árangri með. — Það er ekki nóg að pota þetta út í bláinn með blýi

og þurlit hjá bekkjarkennurum í „frjálsum tímum". Strax í byrjun

skólaskyldualdurs eru síðustu forvöð að æfa upp teiknigetu barn-

anna, þau verða að hafa náð einhverri tækni til að mæta því þegar

þörfin fyrir fysioplastik tekur við af ideoplastisku myndtjáningunni.

Við treystum of heyrnarminni í skólunum, það er verið að ofbjóða

heyrninni, aldrei friður fyrir eigin sjálfstæðar hugleiðingar og per-

sónulegt skapandi starf, byggt á kominni reynslu. Þessar kyrru hlust-

unarsetur og yfirheyrslur og prófin endalaus eru algjör dauðadómur

skólanna, enda væru þeir ekki sóttir núna, fremur en kirkjan, ef krakk-

ar væru ei skyldugir.

Allt langtal um lifandi lærdóm og vinnubækur er óraunhæft mas,

meðan kennaraefnin fá algjörlega ófullnægjandi leiðarbeina í því að

láta barnahóp vinna á þann hátt.

Myndræna vinnu má og þarf að tengja hverri einustu námsgrein

barnaskólann endilangan, sem glöggvun hugmynda og áhugaefna,

þjálfun sjónminnis og aflausn sköpunarþarfar í mótvægi gegn minnis

ofmati og heilaítroðsiu. Við verðum að fara þrifalega með heyrnina í

skólum. Spara hana. Áheyrnarminni er þverrandi, börn bjarga sér

með heyrnarleysi frá heyrnarofnæmi. Við h'ka.

Athugun barnalistar er einn af skemmtiþáttum aldar-

innar, þrinnaður þáttur uppeldisfræði, sálfræði og verk-

menningar, en ívafið, viðurkenningin á listrænu gildi

barnateikninga, var ekki slegið fyrr en nú, að myndlista-

menn skynja formleit barnsins sem hina nýju veröld list-

anna og reyna sjálfir að ná heim ratvísinni í áttleysi

atómaldar með barnateikn að galdrastaf.