228 MENNTAMAL Háskóli íslands hálfrar aldar gamall. / sal satnkomuhúss háskólans. Dagana (i. og 7. október s.l. var stórmyndarleg hátíðarsamkoma og háskólahátíð lialdin í liinu nýja, glæsilega samkomuhúsi háskólahs við Hagatorg, og var svo minnzt hálfrar aldar afmælis hans. Á þessari voldugu kynningu fór einn gestur mestur og glæstastur um sali, það var draumurinn um þjóðskólann, draumur hins vitra manns, um heila samfylgd sjálfstæðis og æðstu menntunar hinnar örsnauðu og fámennu þjóðar. Og draumurinn var hamingjusamur, því að bekkir voru skipaðir fríðum ungmennum að austan og vestan, sunn- an og norðan, að ég ætla með jafnari aðild allra stétta en fundin yrði í öðrum skóla sambærilegum meðal frændþjóða. Og enn mátti kenna lærdómsmenn írá mörgum þjóðlöndum, er veittu Háskólanum sæmd og þágu sæmd að honum, og það var vel, því að nútímalærdómsstörf dafna ekki nema í góðu andlegu skyggni. Menntamál óska háskólanum allrar giitu í Iramtíðinni, nemendum heilindis og atorku og kennurum hans og starlsliði öðru fullra kosta á að vinna skyldustörlin, en löggjafa skilnings á því, að hrein þekk- ingar- og rannsóknarþrá er ekki sú ástríða, er gleymast skyldi.