234 MENNTAMAL Norðlenzka Vestfirzka Sunnlenzka Hornfirzka þau sæll þauq sædl þauq sadl þauq sædl þauq sædl karl kadl kadl kadl karl kalt kahld kahld kahld kahld mælt mælt mæhld mæhld mæhld (af mæling) bagi bogi átmatur bæi át-matur bæi b°jji ád-madur bæi b°jji ád-madur baji boji átmadur kjöt sagði kyrr kjet sagði kjur kjed saqdi kjur kjed saqði kjur kjöd saqði kjur svo so so so so borð borð bord borð borð Þeim, sem fella sig illa við útlit þessarar stafsetning- ar, má benda á, að þetta er málamiðlun milli tveggja sjónarmiða, því að bæði er reynt að víkja sem minnst frá hefðbundinni stafsetningu, en túika þó svo vel sem verða má það lifandi tungutak, sem býr á bak við hin dauðu tákn. Auðvitað má deila um einstök atriði, en erfitt mun þó að komast miklu nær þessu marki. Að lokum verður hér hljóðritað eitt erindi eftir Jónas Hallgrímsson á móðurmáli hans, norðlenzkunni, og má af því nokkuð ráða, hvernig hljóðritun þessi lítur út á prenti. Til samanburðar skal þetta sama erindi hljóðritað eftir alþjóðlega kerfinu, og geta menn þá séð, hve miklu f jarlæg- ara það er ritvenjum okkar, án þess að mikið sé þó með því unnið í nákvæmni. Einföld hljóðritun: Ásdkjæra ilhíra málið oq adlri rödd feqra, blíð sem að badni kvað móðir á brjósdi svankvítu, móðurmálið mitt góða,