Menntamál

						248                                                                                    MENNTAMÁL

TORSTEN HUSÉN:

Námstækni.

Torsten Husén, prófessor í Stokkhólmi, mun vera einna þekktastur

og athafnamestur rithöfundur í hópi sálfræðinga á Norðurlöndum

um þessar mundir. Meðal bóka hans má nefna Psykologi og

Pædagogisk Psykologi, og eru þær báðar mikið notaðar í kennara-

skólum um Norðurlönd. Hér fer á eftir kafli úr bókinni Pædagogisk

Psykologi, er út kom árið 1959, og er þetta niðurlagið á þriðja kapí-

tula bókarinnar og fjallar um nám og minni. Þetta er mjög ýtarlegur

kafli. Niðurlag kaflans heitir námstækni.

Br. J.

Meginhiutverk kennarans er að segja til vegar, en eigi

það eitt að líta eftir. En oft gerist það í náminu, að nem-

andinn fer á mis við alla leiðsögn. Slíkt hef st þegar í fyrstu

bekkjunum, þegar nemandinn fær heimaverkefni, er hann

skal leysa upp á eigin spýtur. Heimaverkefnunum f jölgar

og þau verða meiri um sig, eftir því sem á námstímann

líður. í framhaldsskólunum eru slík verkefni algeng, þar

sem leiðsögnin er mjög takmörkuð eða tilviljunarkennd.

Ég mun byrja á því að fara nokkrum orðum um lexíu-

námið. Það hefur oft verið rökrætt, hvort setja skuli fyrir

heima eða ekki. Skynsamlegra væri að rökræða, hvernig

heimaverkefnin eru undirbúin og með hverjum hætti nem-

andinn á að læra sjálfstætt og búa sig undir það. Það ger-

ist nú æ tíðara, að foreldrar leitist við að bæta fyrir van-

rækslu skólans og hjálpa barninu við verkefnin. Lexíurn-

ar eru einkum með tvennu móti. Annars vegar þurfa nem-

endurnir að þjálfa sig í námsefninu, er þeir hafa lært það

að nokkru, og hins vegar eiga börn að læra ákveðna lexíu

innan þess efnismagns, sem þegar hefur verið fjallað um.