MENNTAMÁL 253 milli starfs og hvíldar. Ekki er ávinningur að því að skerða nætursvefn með lestri, námsgetan þverr, ef nem- andann brestur svefn. Mönnum virðist þá ranglega, að þeir læri meira, af því að þeir vinna meira. Hollt er að gera líkamsæfingar, áður en námið er hafið. Slíkt veitir andlega slökun, sem bætir námið. Gönguferðir og íþróttir almennt eru vel til þessa fallnar. Það hefur komið í ljós, að stúdentar þeir, er stunda vel íþróttir, ná betri námsár- angri en hinir, er ekki gefa síg að neins kyns líkamsæfing- um. Af þessu má að sjálfsögðu ekki álíta, að æfingarnar séu skilyrði fyrir hinum góða námsárangri. Sameiginlegur þáttur getur verið forsenda hvors tveggja. Víst er þó, að svo virðist sem nám stúdentanna gjaldi þess ekki, þó að þeir verji drjúgum tíma til íþrótta. Hve langar eiga svo vinnuloturnar að vera? Þetta efni hefur verið rætt mikið, meðal annars þegar ákveðin hefur verið lengd á kennslustundum. Almennt svar er ekki til við þessari spurningu, því að æskilegasta lengd vinnulotunn- ar eru mjög komin undir því efni, sem fengizt er við. Ef læra skal kaf la í sagnf ræðilegri handbók, getur lotan verið mun lengri heldur en við utanbókarnám á stærðfræðileg- um formúlum. Af 178 stúdentum við háskólann í Stokk- hólmi var -/a hlutinn vanur að lesa tvær klukkustundir í senn, þar sem ~/-,\ lásu í lengri lotum. Piltarnir höfðu styttri lotur en stúlkurnar. Nauðsynlegt er að skjóta hvíld- arstundum inn á milli. Sama rannsókn leiddi í ljós, að um það bil 50% stúdentanna höfðu hvíldirnar skemmri en 20 mínútur. Börn eiga örðugt með að.einbeita sér í langan tíma. Aukið þol í þessu efni er merki um aukinn þroska. Umhverfi námsmannsins. Margt truflar námsmanninn í nútíma samfélagi. Oft ér næsta örðugt að einbeita sér að samfelldu námi og njóta æskilegs næðis sakir þrengsla heima fyrir. Þá er og mikið