MBNNTAMÁL 213 Ég skynja allslaus þann undrasjóð, sem þið eigið í þessari mennt: Hvað ritun málsins öld fram af öld hefur ykkur varðveitt og kennt og ræktað hjartað og hafið vitið, lagt hornstein að frelsi þíns lands, þar sem spakmæladjásn og dýrra braga voru dýrgripir fátæks manns. IV. Og nú sé ég þessa orðabók enn eftir aldarfjórðungs bil, og yfir milljón Uganda-menn lærðu af henni stafaskil og kunna orð, og þeir elska orð, því að orðið varð þeirra stál til að vinna sér frelsi, fæðast sem þjóð, eignast föðurland og mál. Og mér finnst hann tala til mín enn í dag og minna mig stöðugt á: þér er trúað fyrir íslenzkum orðum og öllu sem þau tjá, en tónstigans hátign og talnanna teikn eru og tjáning vitandi manns, þar sem áttleysu víðáttan opnast hrein og orð sjá hvergi til lands.