Menntamál

						232                                                                           MENNTAMÁL

II.

Varðandi kostnaðarhliðina legg ég til, að kostnaður til-

kominn við tilraunagerð í skólum verði að öllum jafnaði

greiddur að hálfu úr ríkissjóði, en að hálfu úr viðkomandi

sveitarsjóði. Á þessu gætu þó orðið undantekningar, og þá

helzt þessar:

1.    Urvinnslu þá, sem Skólarannsóknir sjá alveg um, ætti

ríkissjóður að borga.

2.    Ef aðstandendur Skólarannsókna vilja gera tilraunir í

sveitarfélagi, sem getur ekki staðið undir helmingi

kostnaðarins vegna smæðar og fátæktar, tel ég rétt, að

ríkissjóður gxeiði hærra hlutfall en helming, en við-

komandi sveitarsjóður það, sem hann telst geta staðið

straum af.

3.    Nú sækir eitthvert sveitarfélag um að fá að gera til-

raun, sem aðstandendur Skólarannsókna geta fallizt á,

en telja ekki brýna nauðsyn bera til samkvæmt „fyrir-

rúmsskrá" (priority list) rannsóknanna. Tel ég þá, að

fái tilraunin stuðning skólayfirvalda (sbr. I. 2), ætti

Menntamálaráðuneytið að leyfa tilraunina, en ríkis-

sjóði að kostnaðarlausu.

III.

Ég mælist til þess, að skólaárið 1966—1967 veiti Mennta-

málaráðuneytið leyfi til nokkurs tilraunahalds, ef Skóla-

rannsóknir telja undirbúning nægilegan og skólayfirvöld

(sbr. I. 2) samþykkja. Þessar tilraunir geta að sjálfsögðu ekki

orðið nema fáar, en þær munu væntanlega eiga það allar

sammerkt að vera takmarkaður undirbúningur umfangs-

meiri tilrauna um nýjungar í kennsluháttum.

Reykjavík, 8. september 1966.

Andri ísaksson.