Menntamál

						MENNTAMÁL                                                                           235

4.   Skrifaðu eðHlegt mál, þ. e. eins og þér er tamt að tala,

svo framarlega sem það er rétt mál. Forðastn langsótt

orð og stælingu á stíl annarra nema til gamans.

5.   Notaðu nákvæm orð.

6.   Taktu ekki nærri þér, þótt þér mistakist að skrifa vel

um óskemmtilegt efni. Lífið krefst þess ott, að menn

geri sitt af hverju, sem þeim er ekki að skapi, og er

þó jafnan skylt að gera sitt bezta. Nú hrekkur það ekki

til, og skyldi þá enginn æðrast.

7.   Lestu upphátt það, sem þú hefur skrifað eins oft og

þú getur, eða reyndu að heyra það innra með sjálf-

um þér.

Reglur sem þessar ætti kennarinn að láta nemendur skrifa

fremst í ritgerðabækur sínar sem nokkurs konar allsherjar-

reglur og hvetja þá til þess að íylgja þeim eftir föngum í

ritsmíðum sínum, hvert sem viðfangsefnið kann að vera.

Unglingar sem hefja gagnfræðanám ern á viðkvæmu ald-

ursskeiði. Þeir eru ennþá börn að andlegum þroska, en

vilja þó láta sem minnst bera á bernsku sinni. Á þessu

umskiptatímabili er því mikil hætta á því, að þeir leggi

ekki þá rækt við þroskun ímyndunarailsins sem skyldi,

finnist það barnalegt. Skólanum ber að stefna gegn þessu

með því að leggja verkefni fyrir nemendurna, sem höfða

ekki síður til ímyndunarafls en aga í hugsun. Ég hef hugs-

að mér, að hér kæmi samning svonefndra efnisgreina í

góðar þarfir, bæði sem eins konar tengiliður milli ritþjálf-

unar barnaskóla- og gagnfræðastigs og sem áframhaldandi

æfingaform fyrir þá, sem illa gengur að semja eiginlegar rit-

gerðir.

Með orðinu efnisgrein er hér átt við að jafnaði röð máls-

greina, sem fjalla um sömu hugsun, sama efni. Efnisgrein

er því hugsunarleg heild og afmarkast oftast af greinaskil-

um í lengra máli. Þótt efnisgrein sé oftast röð nokkurra

málsgreina, getur hún þó verið ein málsgrein eða  tvær.