MENNTAMÁL 253 ur bjóða, þótt þær ritsmíðar heyri e£ til vill fremur til undirbúningi fyrir eiginlega ritgerðasmíð. Stílbrögð sem kenna má þroskuðum nemendum læt ég liggja milli hluta hér, því að ég tel, að slík fræðsla heyri fremur undir bókmenntakennslu. Þó vil ég endurtaka það, sem ég hef drepið á áður, að ritþjálfun og bókmennta- fræðsla eru greinar á sama meiði, og æskilegast að hvort frjóvgi annað eftir föngum. Að endingu þetta: Ritþjálfun barna og unglinga allt til gagnfræðaprófs á að vera óslitin heild. Ritþjálfun ber að vera mikilvægur þáttur í þroskasögu sérhvers einstaklings, því að þroskunarhæfni hennar er mikið og ótvírætt. Skól- anum er því skylt að sinna slíkri þjálfun markvíst og und- anbragðalaust. Skýrt mörkuð stefna er nauðsynleg gegnum bæði skólastigin. Þörf er á sérstökum kennslubókum í rit- þjálfun, svo og handbókum, einkum samheitaorðabók við hæfi unglinga og handbók um rétta málnotkun. Baldur Ragnarsson. (Grein þessi er að mestu samhljóða tveimur erindum um ritþjálfun skólanemenda, sem höfundur flutti á námskeiði því fyrir íslenzkukennara, sem haldið var á vegum fræðslu- málaskrifstofunnar í september síðastliðnum undir stjórn Óskars Halldórssonar námstjóra.)