MENNTAMÁL 261 með hvoru tveggja hefur verið að raða nemendum í ólíka bekki — ýmist í öllum eða einstökum námsgreinum — þannig að dreifingin innan bekkjarins yrði minni. Hug- myndinni um mismunandi námshraða hefur einnig verið hreyft, í lauslegra formi, með sama markmið í huga. En sá sem er svo bjartsýnn að trúa því, að unnt sé að minnka mismuninn á þeim dugmestu og getuminnstu í bekknum niður í t. d. i/3 með því að deila nemendunum í 3 mismunandi bekki, fer að öllum líkindum villur vegar. Þetta mál er Iangt frá því að vera fullrannsakað ennþá, en tilraun með t. d. að raða í 3 bekki eftir niðurstöðu greindarprófs og frammistöðu í reikningi og lestri, séð í samhengi, leiddi til óvæntrar niðurstöðu. Dreifingin innan hvers einstaks bekkjar í lestri og reikningi minnkaði að- eins um 20%. I stað átta ára mismunar á lestrargetu þess dugmesta og getuminnsta í hverjum bekk varð mismunur- inn 6.4 ár. í öðrum námsgreinum: handavinnu, tónlist og lesgreinum minnkaði dreifingin alls ekkert eða óverulega. I Osloskolen (7/'65) skrifar Hjalmar Seim tilraunastjóri um starf tilraunaráðsins að námsmati (evaluering) hjá öll- um nemendum í unglingaskólanum með notkun sömu prófa án tillits til þess, hverja af hinum þremur námsskrám nemendurnir höíðu valið. Hann kemst m. a. að eftirfarandi niðurstöðu: „Hið sameiginlega mat hefur leitt til niður- stöðu, sem gefur til kynna, að það muni ekki í sjálfu sér valda miklum örðugleikum að meta allan árganginn á sama hátt við lok 9. bekkjar. Að sjálfsögðu verður mismun- urinn á beztu og lökustu frammistöðu mjög mikill, en mðurstöðukúrfurnar sýna, að einnig við mat á frammistöðu nemenda, sem numið hafa eftir sömu námsskrd dreifist arangurinn um nœstum allt bilið, sem aldursflokkurinn spannar." (Leturbreyting hér). Hér námu nemendurnir eftir þrem mismunandi námsskrám í greinunum norsku, stærðfræði, ensku og þýzku. Af hverju stafar þetta?
Beinir tenglar