MENNTAMÁL 263 lagslegri námsaðgreiningu, aðallega á röðun eftir greindar- þroska í a, b, c, d-bekki eða í verknáms-" og bóknáms- deildir", sýna, að skiptingin verður ekki aðeins vitsmuna- leg, heldur einnig félagsleg. Bæði í Englandi og Svíþjóð Hggja fyrir niðurstöður rannsókna, sem sýna að bekkirnir fyrir greindarfarslega eða bóklega getuminni nemendurna eru orðnir að dilkum, sem börn verkalýðsstéttanna eru dregin í. Og ekki nóg með það, heldur kemur á daginn, að hin upphaflega aðgreining hvort sem hún fer fram snemma eða seint hefur örlagaríkar afleiðingar fyrir áframhaldandi skólagöngu. Hún verður self-fulfilling pro- phecy" spádómur, sem rætist af sjálfu sér: Þeir, sem settir eru í getuminni bekkina, verða, og það er afleiðing af stað- setningunni, stöðugt lakari í skólanum og lakari en þeir hefðu orðið í öðrum bekk, t. d. greindarfarslega blönduð- um bekk. Þetta er í orsakasambandi við marga hluti: ié- legri kennara, drottnandi svipmót bekkjarins, sem einkenn- ist af getulitlum og áhugalitlum nemendum, stimpilinn frá umhverfinu fyrir að vera heimskur" o. s. frv. Tore Lindbekk rannsakari, sem kannar sérstaklega sam- bandið milli þjóðfélagsaflanna og skólakerfisins, dregur á þessa lund saman niðurstöður rannsókna sinna á áhrifum þess að skipta nemendunum í deildir (linjedeling): Af þessu er unnt að draga þá ályktun, að skipting í deildir hefur almennt haft neikvæð áhrif á þá, sem Jakast hafa að- íagazt skólanum og kvöðum hans. Hið sama hefur almennt gildi um börn frá menntunarsnauðu umhverfi......Vegna þess arna hlýtur maður að vera vantrúaður á aðgreininguna í unglingaskólanum." (Minervas kvartalskrift 2/1965). Skipulagslega námsaðgreiningin hefur auk þess aðra hlið: Þrátt fyrir fullyrðingar um hið gagnstæða, hefur hún til- hneigingu til að verða endanleg. Bæði í Englandi og í Svíþjóð kemur það á daginn, að flutningur úr einni deild í aðra er m,jög lítíll og miklu minni en kennarar og skólayfirvöld hafa á tilfinningunni. Þær upplýsingar, sem