272 MENNTAMÁL bundinnar kennslu: Prófgögn til að kanna getustig og fram- farir hjá hverjum einstökum nemanda, kennslubækur af mismunandi þyngd og með misþungum námsáföngum (gjarnan einkenndar eftir þyngd í stað bekkjarstigs eða með sérstökum merkjum kennaranum til leiðbeiningar), verkefni til einstaklingsbundinna vinnubragða og hóp- vinnu, hliðarbækur af ýmsu tagi og uppsláttarrit. Af þessu ættu kennarar að hafa ríkulegt úrval — og í hverri skóla- stofu ætti að vera bókasafn til afnota fyrir nemendur. Smám saman gætu stigskipt kennslugögn komið til sögu sérgrein- ingunni til styrktar. Fjölmargt er hægt að gera innan ramma núverandi skóla- kerfis, ef kennarar fá hin nauðsynlegu hjálpargögn og læra þar að auki að hagnýta sér þau (annað hvort í kennara- skólunum eða á sumarnámskeiðum). En þetta krefst mikils og kerfisbundins átaks á öllu kennslubókasviðinu, og hvernig má þetta verða? Einkaforlögin geta illa orðið sér úti um nauðsynlega yfirsýn yfir það, hvers konar bókum þörf er á (a. m. k. ekki ein sér og hvert í sínu lagi). Þar að auki geta þau víst varla lagt sig í f járhagslega hættu — hér er sem sé um að ræða að gera margar mismunandi bækur, hverja um sig í minna upplagi en þær sem notaðar eru við hefðbundna bekkjarkennslu. Skólayfirvöldin hafa um þess- ar mundir hvorki starfslið né fé til að takast slíkt hlutverk á hendur. Það er erfitt að koma auga á, hvernig vandinn verður leystur án víðtækrar samvinnu allra forlaganna og skólayfirvaldanna eða ríkisútgáfu námsbóka, sem fengi fé og möguleika — ekki aðeins til að gefa út bækur, heldur jafnframt til að framkvæma rannsóknir til að sannreyna, hvaða bækur hentuðu bezt. Það er skiljanlegt, að skólayfirvöldin — ráðuneytið, til- raunaráðið og menntafrömuðirnir — hafi í byrjun upp- byggingarinnar einbeitt sér að hinu ytra, hinum skipulags- legu hliðum nýja skyldunámsskólans. En það væri skamm- sýni að ætla, að þessi skóli geti náð því markmiði, sem
Beinir tenglar