Sæfí I a r URRJKI NÁTTÚROTNAR Umsjóii: Óskar Ingimarsson að Ö j^örg ykkar hafa eflaust séð sæljón leika Ustir sínar annað hvort í dýragörðum e°a á myndum í sjónvarpi. Þau verða P° ekki tekin hér til umfjöllunar heldur r*ndur þeirra, sæfílarnir sem teljast einnig til sela en hafa ekki verið orðaðir 10 neina sérstaka fimi, enda leyfir vaxt- arlagið það tæplega. Sæfílar draga líklega nafn sitt af því snoppa karldýranna (brimlanna) hef- r nmmyndast í eins konar rana sem "^gnar hljóðin í þeim þegar þeir öskra Vo að þau heyrast langar leiðir. Þar að auki geta dýrin orðið yfir 6 metrar á engd og hátt í 4 tonn á þyngd og því en.gin furða þó að mönnum þætti þau minna á fíla. Vltað er um tvær tegundir sæfíla. nnur, sem kallast skerjasæfíll, á heima af strönd Kaliforníu en hin, kónga- *ííll, er á hafsvæðum næst Suður- autslandinu. Hann var miklu víðar Ur fyrr) jafnvej vjQ strendur Suður- ríku og Ástralíu, en stórfelldar veiðar Kkuðu honum mjög. Þó er stofninn u talinn yfir hálf milljón dýra. ^æfílar eru gráleitir eða móbrúnir á e1' °ftast dekkri á baki en kviði. Þeir ru snögghærðir en hárið þétt og strý- eennt. Þykkt fitulag heldur á þeim hita gerir þá líka svo þunga á sér að þeir Sa erfitt um gang. Þeir áttu því erfitt ai, . ao flýja undan veiðimönnum enda Jafnaði friðsamir. Selfangarar gátu °pStaflega gengið að þeim. jj „att er vitað um lifnaðarhætti sæfíla á j. . utl> nema hvað þeir éta einkum skö-bba og ýmsar fisktegundir, t.d. .. Ur- Kóngasæfíll nær stundum í gaesir til bragðbætis. Dýrunum u lr ekki heldur af því að éta vel, eink- an ,UrtUnurn því að þær svelta sig með- an kó emn Parnir eru á spena, venjulega í fnánuð eða þar um bil. Mjólkin er svo næringarrík að kóparnir fimm- eða sexfalda þyngd sína á þeim tíma. Þeir halda sig í landi í allt að 3 mánuði en synda þá á haf út til að ná sér í æti. Sumir brimlarnir, einkum þeir eldri, eru mjög ráðríkir og vilja hafa urturnar út af fyrir sig. Þeir yngri fá þar hvergi nærri að koma. Auk þess verða þeir að hírast á útskikum meðan rosknu briml- arnir koma sér fyrir á bestu stöðunum. Skerjasæfíll kæpir í desember til mars og kóngasæfíll í september. Raunar brölta þessi stóru og þungu dýr aðeins í land tvisvar á ári, um kæpitímann og svo nokkrum vikum eða mánuðum seinna til að hafa háraskipti. Á myndinni sjáum við kóngasæfíl. Hann gapir mikið, kannski til að sýna hve hann hefur sterkar og fallegar tenn- ur! ÆSKA1T29
Beinir tenglar