Hrognkelsi og hrekkjusvín Framhaldssaga eftir Kristínu Steinsdóttur Lási er ellefu ára strákur sem er einn hjá mömmu sinni. Hann saknar pabba síns en hann býr á Helluvík. Þar er líka Árni, hálfbróðir Lása. Lási er einmana. Krakkarnir vilja ekki leika við hann því að þau segja að hann sé hrekkjusvín. Veðrið var gott, samt var frekar kalt. Skýin á himninum voru eins og gull og birtan var einkennilega skær. Lási gekk hratt og úlpan flaksaðist. Hann var léttur í spori. - Blindur maður getur séð að vorið er að koma, hugsaði Lási og lokaði augunum. Hann stikaði áfram með lokuð augun, heyrði gargið í fuglunum og fann vorilminn í nefinu. Hann fann líka þegar hann gekk á ljósastaur og það buldi í. Hann gat ekki annað en brosað um leið og hann nuddaði kollinn og hélt áfram. 6ÆSKA1T Fyrr en varði var hann kominn niður í fjöru. Það var gott að horfa út yfir sjóinn. Honum fannst óþægindin í brjóstinu minnka við það að heyra í öldunum og sjá jökulinn. Toggi grásleppukarl var að vinna við bátinn sinn í fjörunni. Hann var búinn að skafa alla gömlu málninguna af og var að mála aftur. Toggi var lítill. Lási var viss um að Toggi væri mörg hundruð ára. Hann var einn af þessum körlum sem höfðu alltaf verið til. Þegar Lási stóð og horfði á Togga datt honum í hug annar bátur annars staðar. Kannski mundi pabbi hringja. I kjörbúðinni var margt um manninn. Það var fimmtudagur og margir að kaupa vörur til helgarinnar Lási þuklaði á brauðinu. Dísa og Ása aðal „pæjurnar" í bekknum hans stóðu við mjólkurkælinn og tíndu mjólkurfernur upp í burðarkörfu. Þær hlógu og flissuðu. Svo bentu þær á hann og glenntu sig.
Beinir tenglar