Æskan

						A fröngri göngugötu

jte. Þetta var svolítið óvenjulegt fyrir

•^Ur Islendingana því að á maíkvöld-

Um heima á íslandi er sjaldan hægt að

Slt)a úti á skyrtunni.

"ótel Altea var mjög gott hótel, her-

ergin stór og þægileg og þar var allt til

aUs.

^etta kvöld ákváðum við að fara

£emrna að sofa eftir langan en

emmtilegan dag. Hins vegar gekk

°kkur ekkert allt of vel að sofna því að

lllnn var svo ofboðslegur. Og það

u8oi lúið að opna glugga því að úti var

ltlrm engu minni.

I Ulfheimahöll

^æsta dag, 29. maí, vöknuðum við

mma og eftir kjarngóðan morgun-

P fórum við í verslunarleiðangur nið-

a^ J miðborgina. Það er eiginlega óþarfi

.  teka það fram að veðrið var alveg

v ASta^t-    raumnni voru roörg ár síðan

i   rio hafði verið svona gott þarna á

árstíma. Við versluðum tölu-

pessum

vert

enda úrvalið ekki lítið. Við sáum

líka ýmislegt markvert og heimsóttum

meðal annars skrifstofu Flugleiða. Þar

tók á móti okkur Davíð Vilhelmsson og

snæddum við síðan með honum hádeg-

isverð. Hann sagði okkur ýmislegt um

Franfurtborg, m.a. það að í henni og

útborgum hennar á um ein milljón

manna heima.

Eftir hádegið fórum við í skoðunar-

ferð um Rínardalinn. Við fórum í hópi

með öðrum ferðamönnum og fengum

enska leiðsögn. Leiðsögumaðurinn var

Þjóðverji fæddur í Bretlandi. Hann var

mjög almennilegur en þó var stundum

dálítið erfitt að skilja það sem hann

sagði. . .

í ferðinni var siglt á margrómuðu

Rínarfljóti. Það var hlýtt í veðri og út-

sýnið frá ferjunni stórkostlegt. Vínekr-

urnar teygðu sig upp eftir öllu öðrum

megin; hinum megin voru skógi vaxnar

hæðir og margar kastalabyggingar. Við

sigldum fram hjá Loreleyjarklettinum

og lögðum að landi í smábænum Riides-

heim. Þar gengum við m.a. eftir hinni

frægu götu Drosselgasse eða Þrasta-

stræti og á vinalegum veitingastað var

snæddur kvöldverður.

Staðurinn hét Riidesheimerschloss

(Úlfheimahöll) og þar var hljómsveit

sem lék fyrir matargesti. Þjónustufólkið

var skemmtilegt og þó sérstaklega einn

þjónninn sem tók alltaf vel undir með

hljómsveitinni. Einstaklega söngelskt

fólk, Þjóðverjar.

Að lokum lá leið okkar aftur til

Frankfurt. Dagurinn hafði verið góður,

landslagið fallegt og rútan þægileg.

Samt vorum við orðin þreytt þegar

heim kom og eftir létt spjall og

smáhressingu áttum við ekki í neinum

vandræðum með að sofna.

(Framhald)

„Hitinn var að minnsta kosti 30 stig.

ÆSKAN 13