hendinni. Við fengum hann hjá fólki í Kópavogi og máttum velja þann falleg- asta af sex eða átta hvolpum. Við höfum hann bundinn á lóðinni heima en förum oft með hann í gönguferðir. Hann er mjög góður. Þegar litlir krakkar koma reynir hann bara að forða sér. Hann er kosti vonaði ég það. Ég var mjög spennt á úrslitakvöldinu. Mér var illt í magan- um allan tímann." - Þú hefur ef til vill verið orðin vön því að hún bæri sigur úr býtum í feg- urðarsamkeppni? Eg veit það nú ekki - en hún hafði Guðrún Árný: Mig langar rosalega í hest. eiginlega hræddur við þá. Við áttum tvo ketti, hvorn á eftír öðr- um, áður en við fengum hundinn. Þeir dóu báðir úr einhverri sýkingu. Mig langar rosalega mikið í hest. Já, ég fór á reiðnámskeið í fyrrasumar. Eg hef líka farið á bak á hestum frænda míns. Hann er með hross að Álfsstöð- um í Grímsnesi." - Hefur þú dvalist í sveit? Nei, en ég var í sumarbúðum í Vindáshlíð í sumar og fyrrasumar." - Hefurðu farið víða? Eg fór hringveginn í sumar með pabba og mömmu. Ég hef líka farið til Vestfjarða. Já, við vorum oftast í tjaldi. Eg hef líka farið þrisvar til Benidorm; síðasthðið haust með foreldrum mín- um, systkinum og kærasta systur minn- ar; tvisvar áður fóru frændi minn og frænka líka með, systkini ömmu minn- ar." Ég segi bara neiP - Áttir þú von á að systir þín ynni í keppninni um títílinn Ungfrú fsland? Eg bjóst kannski við því, að minnsta 16.ÆSKAN Alveg að farast úr kulda - í 15°C Helga Soffía Einarsdóttir er 16 ára og fer á málabraut í Menntaskólan- um við Hamrahlíð. Hún dvaldist með foreldrum sínum og bróður í Tansaniu 1 Afrj'ku í sjö ár. Hún hafði lokið við 8. bekk þar ytra en fór aftur í samsvarandi bekk hér - til að læra íslenska málfræði og bókmenntir og vera samferða vin- konum sínum og kunningjum. Hun hafði haldið tengslum við vinkonurnar með bréfaskriftum, einkum Sigrúnu, en einnig Laufeyju og Svövu. Fjöl- skyldan hafði líka komið hingað heim a tveggja ára fresti og dvalist nokkurn tíma hvert sinn. - Var ekki ánægjulegt að koma heim"? Jú, það var auðvitað gaman að hitta vini og ættingja - en ég hefði ekkert a móti því að fara aftur til Afríku. Ég var orðin vön lífsháttum þar, man lítið eftir mér hér heima áður en við fórum þang- að, og fannst afar þægilegt að geta alltal verið á stuttbuxum í hitanum. Ég var í heimavistarskóla og tók þart unnið í keppninni um Ungfrú Reykja- vík, - og áður í keppni Menntaskólans við Sund og Réttarholtsskóla; ég man reyndar varla eftir keppninni í ungl- ingaskólanum." - Ætlar þú að taka þátt í slíkri keppni? Nei, ég býst ekki við því." - Spyrja krakkar þig oft að þessu? Ekki krakkar en sumir fullorðnir. Ég segi bara nei!" - Hafa krakkar sóst eftir kunnings- skap við þig eftir þetta - eða einhverjir vinir forðast þig? Nei, nei. Ég á bara sömu vini og áð- ur. Það hefur ekkert breyst." - Áttu margar vinkonur? Aðallega fjórar. Hildu Hrund og Aðalheiði, þær eru með mér í bekk, Vigdísi og Evu." - Hefur þér nokkuð verið strítt í sambandi við keppnina? Nei, nei." - Eru strákarnir, sem þú þekkir, ekkert stríðnir? Jú, þeir eru dálítið stríðnir. Nei, við stelpurnar erum það ekki, að minnsta kosti ekki eins stríðnar." 1 Guðrún Árný með vinkonu sinni og | heimilishundinum - í Hljóðaklettum 1988- | í öllu sem þar var iðkað, íþróttum, le"f" | list; bara öllu nema að læra á hljóðfæn> 1 ég nennti því ekki. Við gátum verið a 1 allan daginn og stundað allar íþróttif 1 úti." 1 - Fannst þér aldrei of heitt? 1 Þegar allra heitast var, í desember | og janúar, allt að því fjörutíu gráður, | fannst mér raunar nóg um. En yfirlel | voru 25-30 gráður og það er ágætt. &e> I man að einu sinni lækkaði hitinn i | gráður og ég var alveg að farast u 1 kulda. Ég varð að nota ullartepp1 a 1 heiman!" | - Þið ferðuðust um Afríku, er Þer 1 eitthvað sérstaklega minnisstætt fra