Æskan

						tveim til þrem mánuðum áður

en haldið er í sumarbúðirnar.

Þá búa börnin til bæklingana og

afla sér upplýsinga um landið

sem fara á til.

Þau fá líka að fara á hestbak, í

sundlaugar og í ýmsar ferðir.

Farið var til Reykjavíkur, borg-

in skoðuð og síðan haldið út á

Álftanes og forsetinn heimsóttur

að Bessastóðum. Á morgun för-

um við í Þórsmörk. Ein helgin

er svokölluð „fjölskylduhelgi".

Þá dveljast börnin hjá félögum í

hreyfingunni, tvö á hverju

heimili, tveir drengir saman,

hvor af sínu þjóðerni, og tvær

stúlkur. í gær var hér „opið

hús" og þá komu,um tvö hundr-

uð gestir, félagsfólk og aðrir.

AÍlir þjóðdansarnir og -söngv-

arnir voru þá endurfluttir."

- Hvernig hefur gengið - og

börnunum líkað?

„Allt hefur gengið vel og allir

eru ánægðir. Að vísu hefði mátt

vera sólskin fleiri daga en raun

varð á. Þeim finnst mörgum dá-

lítið svalt hér þó að það venjist

fljótt. Þau eru óvön þessari

veðráttu. Ýmsum finnst fiskur

vera í sumarbúðunum. Ég bað

Gerði að kalla á nokkur þeirra

til að sitja fyrir svörum. Greini-

legt var að fleiri en þau sem

mættu voru reiðubúin að spjalla

við mig. . .

Singtoh Thaivikulwat er frá

Tælandi. Hann skilur ekki

ensku (- ég ekki tælensku. . .)

og því kom Snow. . . . , farar-

stjóri með honum. (Snow er

tælenskt heiti á blómateg-

und. . .) Wendelien de Jonge

vom Ellemeet er hollensk;

Francis Ralph Grebe mexíkósk-

ur - Margrét Norðdahl er ís-

lensk og á heima í Kópavogi.

Ég spurði hvað þeim útlend-

ingunum hefði þótt sérstæðast

er þeir komu til íslands.

„Að hér eru engin tré, það er

óþægileg lykt af heita vatninu

- en hér er ákaflega fallegt,"

sagði Ralph.

„Hvað hér sést vítt yfir,"

sagði Wendelien og bætti við að

það væri gaman að sjá hér kind-

ur á beit og flugstöðin væri sér-

kennileg.

Sirising sagði að sér hefði

komið á óvart hve landið  er

„Mér þótti gaman að koma á

Geysis-svæðið og að sjá Strokk

gjósa," svaraði Wendelien.

„Líka að fara í sund og á hest-

bak. Mér finnst íslendingar

indælir."

„Mér líkar allt ágætlega nema

veðráttan. Hér er ósköp kalt.

Mér fellur vel hve allt er rólegt

hér. Mér finnst ekki vera asi á

óllum eins og við þekkjum úr

stórborgum heima," sagði Sing-

toh.

of  oft   á   borðum   en   margir

kunna að meta hann. . ."

Að hér eru

engin tré...

En auðvitað á að spyrja börn-

in sjálf hvernig þeim finnist að

SOÆSKAU

hæðótt og fjöllótt, hve víða er

langt á milli húsa. . . og að hér

eru engin tré.

- Hvað líkar ykkur best á ís-

landi?

„Mér líkar allt vel - nema

fiskurinn," sagði Ralph. „Mér

þykir gaman að sjá hveri, fossa,

fjöll og snjó."

Nógu var að sinna í

sumarbúðunum. . .

Viðmælendur mínir ásamt

Gerði Guðmundsdóttur

sumarbúðastjóra. (Auk

hennar stjórnuðu Bryndís

Garðarsdóttir og Þorgerður

Jóhannesdóttir)

Ég spurði þau hvað þei01

þætti skemmtilegast í sumar-

búðunum og þau svóruðu því a

að allt væri skemmtilegt. Mar-

grét sagði að gaman væri að fá

tækifæri til að kynnast krökkum

frá öðrum löndum og hin tóku

undir það. Hún bætti við að

henni gengi vel að gera sig skiij'

anlega og að skilja aðra, flestl

töluðu raunar ensku.

Erlendu þátttakendurnir tóku

fram að þeim hefði þótt afar at-

hyglisvert og skemmtilegt að I*

að hitta forseta íslands og að fru

Vigdís skyldi gefa sér góðan

tíma til að tala við þá. T*'

lendingunum fannst það ajviu

týri líkast og sögðu að afar erfitt

væri að fá viðtal við konung °S

drottningu £ heimalandi sínu-

Ekki er að efa að börnin hafa

haft gagn og gaman af samveru

að Laugalandi og ég veit að al'

þjóðlegt   sumarbúðastarf,   u1

og ráðstefnur ungmenna, auK

líkur á skilningi milli eúistaW'

inga - og síðar þjóða. Ynns

lagasamtök standa að slíku o$

leggja drjúgan skerf til þess *.

um síðir megi koma á friði m>

allra ríkja á jörðinni.

KH