Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ęskan

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ęskan

						ÆSKAN
^^^^^^^^^^^^^^m
=±=d
Op
iö
haf
og       heið   -  kvökl   skær,       þér     him
inn     gaf,
gló      -     ir        vaf     -    inn
poco rit.           ^
Garö  -  ars    bær          í      geisl   -   a - traf,         gló    -    ir     vaf    -    inn   Garð  -  ars    bær         i      geisl   -   a - traf.
íslenskir tónlistarmenn.
Eftir Pál Halldórsson.
Bjarni Þorsteinsson.
„Eg er fæddur á Mel í Hraunhrepp í Mýrasýslu
14. október 1861, og upp alinn á þeim bæ til þess
tíma, er eg fór.í skóla, 1877. Faðir miim, Þorsteimi
Helgason, dóttursonur sira Þorsteins Einarssonar
á Slaðarbrauni, og bróðir bans Helgi, voru góðir
söngmenn, sem þá var kallað, auk nokkurra fleiri
manna þar í grenndinni, og var það belst haft
sér til skemmtunar í samkvæmum að syngja, bæði
i brúðkaupsveislum og í réttunum, Hitardalsrétt
og Hraundalsrétt; voru réttirnar sannkallaðar al-
þýðu-bátíðir um þær sveitir. Oftast var sungið
einraddað og mest innlend lög — — en einnig,
nokkur útlend. — — Hvorki þeir bræður né aðrir
þar i grennd kunnu bassa í neinu lagi, því enginn
snefill af ábrifum bins svo kallaða nýja söngs
bafði þá náð til þess hcraðs, nema hvað einstöku
sálmalag var að byrja að taka breytingum í hina
nýju slefnu, svo að það kom fyrir í kirkjum, að
sumir sungu gamla lagið, en sumir hið nýja. Þó
var yfirleitt góður og mikill söngur í sóknarkirkju
minni, Staðarhraunskirkju, og var faðir minn þar
í mörg ár forsöngvari."
Þannig segir sr. Bjarni Þorsteinsson sjálfur frá
uppvexti sínum. Og svo heldur hann áfram:
„Snemma hneigðist hugur minn í þá átt, að gefa
hinum innlendu lögum gaum og læra þau. Nótna-
bók sá eg enga, bvorki skrifaða né prentaða fyrr
en eg var kominn á 15. ár og farinn að læra undir
skóla vestur á Skógarströnd, og svo eftir að eg
kom í latínuskólann 1877. Þá var Hörpu-heftið
komið út fyrir skömmu með öllum þjóðhátiðar-
lögunum, og þá byrjuðu sönghefti Jónasar Helga-
sonar að koma út. Óðar en eg fór að hafa kynni
af nótnabókum, og einkum af þessum heftum Jón-
asar, tók eg eftir þvi, að þar var nóterað undar-
lega fált af uppáhaldslögunum mínum, þeim lög-
um, sem eg hafði lært og svo oft heyrt sungin á
Mýrunum. Eg spurði einn og annan, hverju þetta
mundi sæta, og fekk ýmisleg svör. Einn sagði:
„Það eru innlend lög, sem hvergi eru til á nótum."
Annar sagði: „Það er ómögulegt að gefa slík lög
út, því að það syngur þau hver upp á sinn máta."
Þriðji sagði: „Það væri fallegt fyrirtæki, eða bitt
þó heldur, að fara að prenta bannsett tvísöngs-
gaulið þeirra, gömlu karlanna." En við þetta vakn-
aði einmitt bjá mcr sú löngun 'og styrktist að mun,
að kynna mér betur þessi lög, þcssi uppáhaldslög
gömlu mannanna, þessi olnbogabörn nýju söng-
mannanna, og reyna að varðveita þau frá
gleymsku og glötun."
„Snemma beygist krókurinn." Þegar í skóla
byrjaði Bjarni að skrifa upp þjóðlög, sem hann
kunni. Hann komst i kynni við tvísöngsnienn og
fjölda marga aðra, sem kunnu islensk þjóðlög,
skrifaði upp og safnaði. Hann fór í ferðalög, skrif-
aðist á við marga og rannsakaði söfn utan lands
Bjarni Þorsteinsson.
105
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 101
Blašsķša 101
Blašsķša 102
Blašsķša 102
Blašsķša 103
Blašsķša 103
Blašsķša 104
Blašsķša 104
Blašsķša 105
Blašsķša 105
Blašsķša 106
Blašsķša 106
Blašsķša 107
Blašsķša 107
Blašsķša 108
Blašsķša 108
Blašsķša 109
Blašsķša 109
Blašsķša 110
Blašsķša 110
Blašsķša 111
Blašsķša 111
Blašsķša 112
Blašsķša 112
Blašsķša 113
Blašsķša 113
Blašsķša 114
Blašsķša 114
Blašsķša 115
Blašsķša 115
Blašsķša 116
Blašsķša 116
Blašsķša 117
Blašsķša 117
Blašsķša 118
Blašsķša 118
Blašsķša 119
Blašsķša 119
Blašsķša 120
Blašsķša 120