Skírnir] Goðorð forn og ný. 73 nafn Snorra goða og Kálfur faðir hans nafn afa síns. Hæfir það og vel tímatali, að þannig sé ættin rétt rakin. Sigríður mun vera fædd um miðja 11. öld, en Snorri um 1100. Eftir að Hafliða hafði borizt Sigríðargjöfin, sættust þeir Þorgils heilum sáttum. Hermir sagan, að síðan hafi Peir staðið „ávallt einum megin að málum meðan þeir lifðu".33 Fyrst með gjafaskiptunum er höfuð-orsök óvild- arinnar rutt úr vegi. Baráttunni um mannaforræði hinna fornu Víðdæla er lokið að sinni, því sættin er tryggð með skiptingu hins umdeilda goðorðs. Gömlu óvildarmennirnir standa héðan í frá „einum megin að málum". Goðorðið tengir þá saman. Að öllu þessu athuguðu er grunur vakinn um það, að höfundur Bandamannasögu hafi vitað betri skil á upphafi Melmannagoðorðs en hann lætur fram koma í sögunni. Og sá grunur fær vissulega styrka stoð í niðurlagsorðum sögunnar, þá er „stof nandi" goðorðsins er kvaddur: „Odd- ur var mikill maður fyrir sér og átti son, er Ófeigur hét, °S þaðan átti skammt að telja Snorri Kálfsson og þeir •Miðfirðingar".3* Þetta mun vera mergur málsins. Sagan Uni goðorðsstofnunina náði fyrst tilgangi sínum, þegar á Pað var drepið, þótt með röngu væri, að Oddur Ófeigsson nafi verið forfaðir Melmanna. Um leið var lesandanum Sefin skýr bending um, að Melmannagoðorð hafi ekki ver- 10" gamalt gjafagoðorð og goðorðspartur, heldur erfða- goðorð ættarinnar, sem risið hafði upp á rústum hins forna Víðdælagoðorðs. Svo sem vænta mátti, finnst hvergi í heimildum nokk- Urt atriði til stuðnings kenningu Njáluhöfundar um það, að Melmanna- og Laufæsingagoðorð eigi rót sína að rekja "1 stofnunar fimmtardómsins. Sama máli gegnir og um Hvítanesgoðorðið. Meira að segja má ráða af frásögnum ^Jálu sjálfrar, að goðorð þetta hafi verið fornt goðorð. Þegar Landnáma er tekin til hliðsjónar, verður það °klungis augljóst, að á söguöld gengu hin fornu goðorð Kangárþings í ættum þeirra Ketils hængs, Hrafns heimska
Beinir tenglar