Skírnir] Þegar íslenzkan var ál. móðurm. Norðurl.mála. 119 Nútímaskoðun málfræðinga má því lýsa á þennan hátt: „Samnordiskan" eða samnorrænan — sem er kvísl af hinum germönsku málum —, tók á 8. öld að greinast. í>aðan spruttu fyrst tvö mál, „austurnordiska" og „vestur- nordiska" eða „norræna". Af hinu fyrra urðu danska og sænska; en norræna var sú kvísl, sem var töluð í Nor- egi og á Islandi. Islenzkan var fyrst nýlendumál. En hún varð meir og meir sjálfstæð tunga. Með því að hún þegar í fornöld gaf okkur þessar dæmalausu bókmenntir, fær hún frá okkur málfræðingum, og öllum sem kunna að meta háa list, miklu meiri þakkir en ef sómi hennar væri mnifalinn í því einu, að vera móðurmál Norðurlanda. — Eg hefi þorað að bjóða íslenzkum almenningi þetta yfirlit yfir málfræðilegt viðfangsefni, af því að eg veit af eigin reynslu, hve aðdáanlega mikill og almennur áhug- mn, og skilningurinn, á þessum efnum er á Islandi.
Beinir tenglar