Skírnir

						130                             Grímur Thomsen og Byron.                    [Skírnir

mannahöfn, 1845), varð Grímur, að kalla mátti, fyrstur

manna til að kynna lesendum í Danmörku, og annarstaðar

á Norðurlöndum, skáldskap Byrons og einstæðan æviferil

hans. Er bók þessi einnig fram á þennan dag ein af örfáum,

sem frumsamdar hafa verið á Norðurlandamálum um

skáldið og lífsskoðun hans, eða þýddar á þau mál.4) Þar

sem þetta merkisrit Gríms er löngu uppselt og í fárra hönd-

um, fer vel á því, að skýra í stuttu máli frá efni þess.

1 inngangi sínum (bls. 1—7) ræðir Grímur all-ítar-

lega um samband skálds hvers við samtíð þess. Sýnir fram

á, hversu skáldið mótast annarsvegar af aldarfarinu og tíð-

arandanum, og sveigir, á hinn bóginn, hugsunarhátt

manna inn í nýjan farveg með ritum sínum, kveði á ann-

að borð nokkuð verulega að þeim. Þar sem sambandið milli

skáldsins og aldar hans er jafn náið, kemst Grímur að

þeirri niðurstöðu, að þrennt verði sérstaklega að taka tiL

greina, þegar um er að ræða túlkun á Byron eða einhverju

öðru atkvæðaskáldi: 1) Samtíð hans og nánustu fortíð,.

2) Persónu hans og sérkenni, og 3) Áhrif hans. Skilgrein-

ir hann síðan þessi atriði nokkuru nánar hvert um

sig.

1 fyrsta kafla ritsins (bls. 8—44) bregður Grímur

því ljósi yfir enskar bókmenntir fyrir tíð Byrons, lýsir

þeim öflum, sem að verki voru í andlegu lífi hinnar ensku

þjóðar áður en skáldið kom fram á sjónarsviðið. Einnig

gerir hann grein fyrir skyldleika Byrons við eldri skáld

ensk og skuld hans við þau. Ennfremur leiðir Grímur rök

að því, hve eðlilegt það var, að skáldskaparstefna Byrons-

skyldi koma fram á Englandi, bæði vegna hinnar þung-

lyndiskenndu skapgerðar þjóðarinnar í heild sinni, og þ6

sérstaklega vegna ríkjandi þjóðfélags-, stjórnmála- og

siðferðisástands í landi þar. Þegar þar við bættust áhrifin

frá frönsku stjórnbyltingunni. verður, að dómi Gríms, auð-

sætt, hvers vegna lífsskoðun Byrons féll í svo frjóa jörð-

England var á þeirri öld, og er enn, auðugt að minning-

um og erfðum frá miðöldum, en gegn trúar- og stjórnmála-

kenningum þeirra aldra beindi franska stjórnbyltingin