Skírnir

						Skírnir]                              Inniluktar þrár.                                       153

í fang hans né að fótum hans. Hvað gat þá hafa glatt

bóndann?

Ein brennivínsflaska. ¦—

Heiðargranninn, nábúi jökulsins, hafði dreypt á sig

Heiðrúnardropum. Þessi maður hafði þagað oftast nær

Jiðlangan veturinn og látið brúnir síga. Nú hjalaði hann

við sjálfan sig og brosti í kampinn. Hann hafði kafað snjó

milli húsa og bæja í mitt læri, í skammdegi, og vaðið

ófærð í kné á útmánuðum, tekið ofan af gluggum í skamm-

degi og langdegi, þítt hélu af rúðum með andardrætti sín-

um eða lófayl, jafnvel broddi tungu sinnar, staðið yfir fé

í fjúki og frosti, haft harða drauma, séð inn í tvo heim-

ana. Og hann hafði dregið dám af þela jarðar og klaka

landsins. Hann hafði séð snjóflóð fara niður bæjarfjall-

ið og geysast með fossfalli fram hjá túninu, niður í á.

Hann hafði horft á jakaruðning í elfinni, þegar hlánaði,

anni sem rann fram hjá bænum hans. Hann hafði séð

jakastíflu í elfinni, og horft á jakana rísa á rönd og hafa

1 frammi sporðak'öst. Hann hafði heyrt bresta í ísflekun-

um og hann hafði tekið eftir straumgnauðinu milli jak-

anna, þegar vatnið sogaðist og spýttist. Svo svignaði stífl-

an fyrir straumþunganum og liðaðist sundur. Þrotabú

hennar fór í fossinn með gauragangi og malaðist undir

honum í hringiðu hvítfyssandi.

Bóndi hafði þagað og beðið. Eftir hverju? Eftir leys-

mgu. Nú var önnur leysing fengin — í hugskoti hans.

Fönnin í því ríki var bráðnuð, þelinn sem var fyrir brjóst-

mu orðinn að vatnavexti. Fannkyngjan verður söngvin,

begar hún þiðnar. Og á því líkan hátt getur þeli fyrir

bóndabrjósti flosnað upp og orðið að tónlist og söng.

Bóndinn hafði verið stúrinn um vetrarsólhvörf. Nú var

hann um sumarsólstöðurnar góðglaður. — Góðglaðurí

Hvílíkt orð í málinu! Það svarar til orðsins sólbráð, sem

er himneskrar ættar. Þrárnar bóndans voru nú leystar úr

Iseðingi og vonirnar dregnar úr dróma. Hann batt klyf j-

arnar einn og var sem honum stæðu f jórar hendur úr erm-

Uln- Hann hjalaði við einhvern — í góðu gamni — við