Skírnir

						Skírnir]        Hvað varð að bana Þiðranda Hallssyni?                 175

dögum saman, en stundum með hálfgerðu óráði svo dægr-

um skiptir,-----------en batnar þó.-----------Ekki bíða bana

allir þeir, sem fyrir eldingum verða, missa jafnvel ekki

ætíð meðvitund.------------Oftast verða truflanir á hjart-

slætti, stundum ber á nýrnaveiki eftir á og alloft skemmd-

fr á sjón og heyrn.-----------Rétt er að setja það á sig, að

Þeir, sem orðið hafa fyrir rafstraumi, svo að andardrátt-

ur þeirra og hjartsláttur virðist vera stöðvaður, geta oft

lifnað við, ef lífgunartilraunum er beitt".

1 enn öðru riti er læknum „tekinn vari á að rita dán-

arvottorð þeirra manna, sem orðið hafa fyrir eldingar-

slysum, nema því aðeins, að reyndar hafi áður verið lífg-

unartilraunir, — andardráttar-hreyfingar og ötular nudd-

tilraunir á brjóstholinu vinstra megin, eða öllu heldur

hnoðaður hjartastaður, til þess að örva hjartað til starfa".

Mætti ef til vill hugsa sér, að þetta hraustmenni hafi

svo vel staðizt eldingar-áhrifin, að hann hafi ekki veriS

með öllu bugaður, er hann fannst, og því getað sagt frá

slysinu, en að hann hafi þá fyrst orðið magnþrota, er

t>eirri skýrslu hans var lokið, og þá fyrst fallið í dá og

orðið úr dauði af úrræðaleysi þeirra, er að stóðu.

I nýlega útkomnu merku læknisriti segir svo um þessi

slys: „Lífgunartilraunir með öndunar-hreyfingum er nú

sem stendur hin eina viðurkennda læknisaðgerð".

En þar á Hofi var þá enginn, er þær „limrúnir"

kunni.

Heimildarrit :

Reference Handbook of the medical Sciences, New York 1883—90.

Vol. IV. (Lightning).

"eal-Encyclopadie d. ges. Heilkunde. II. og XII. B.

Osler: Modern Medicin, Philadelphia and New York 1907, VII. B.

L- Harbitz: Retsmedicin, Oslo 1926.

V. Bergmann u. R. Stahelin: Handb. d. inn. Krankheit, Berlin 1927.

• Bergmann mit Stroebe, Dorr, Eppinger etc: Handbuch der inn.

Krankheiten, Berlin 1931.

aylor's Principles of medical Jurisprudence, London 1934.

Ritað 1937.