Skírnir] Um örnefnarannsóknir. 183 inn þá fallið brott. Með þessum hætti munu beinar nafn- giftir hafa myndazt. Auðvitað er ekki unnt að hugsa sér ákveðna stund, sem svona nöfn hafi myndazt á, né held- ur hefir verið um neina eiginlega nafngjöf að ræða. Lítum aftur á móti á fjallsnafn eins og Kofri, sem þýðir eiginlega skinnhetta. Auðsætt er af eðli þessa nafns, að það hefir orðið til á ákveðinni stundu, við ákveðið tæki- færi, þótt liðið hafi ef til vill nokkur tími, unz það festist við fjallið. Þannig hafa óbein nöfn jafnan orðið til. En beinar nafngiftir hafa einnig stundum orðið til á ákveðinni stundu og við ákveðið tækifæri. Til dæmis má nefna Imbuhól í Landsveit; hlaut hann nafn sitt af því, að þangað fylgdi stúlka ein vinkonu sinni, er komið hafði í heimsókn til hennar. Ef litið er á hinar ýmsu ástæður fyrir tilurð nafna °g vitnisburð nafnanna um það, hvað hafi einkum vakið athygli fólks og hvernig litið hafi verið á það, eru eink- nni hinar óbeinu nafngiftir (samanburðarnöfn) athyglis- verðar og lærdómsríkar. Gildi örnefna fyrir þjóðfræðina. Hugtökin. kyn- stofn (Rasse) og mál eða þjóð og mál þurfa eigi að vera hliðstæð eða samsvarandi, þannig að þau tákni að- ems tvær hliðar eins og hins sama. Kynflokkar blandast, -^n þess að tungurnar breytist svo að nokkru nemi að ftnnnsta kosti . Þannig hafa t. d. Norður-Þjóðverjar "landazt Slöfum án þess að skipta um tungu, og Lappar, sem eru óskyldir Finnum, hafa tekið upp finn-úgrískt mál. Ef víst væri, að engin veruleg kynflokkabreyting ^efði átt sér stað frá öndverðu á mið- og suðurhluta Skand- ^navíuskagans, mætti gera ráð fyrir, að hinir elztu Norð- Urlandabúar hefði talað tungu, er Norðurlandamálin nýju Yæri komin frá. En um það er engin vissa. Þrátt fyrir vnisan ágreining eru fremstu mannfræðingar og forn- ^mjafræðingar sammála um, að sums staðar á Skand- lnavíuskaganum, að minnsta kosti, hafist við þegar á vngri steinöld fleiri en einn kynflokkur. Einkum í suður- °£ vesturhéruðum skagans og í Danmörku verður vart