Skírnir

						Skirnir]                                   Ritfregnir.                                          225

amleg einkenni erfast,  ekki eingöngu hjá skepnum, heldur engu

síður hjá mönnum, að þeim kippir í kynið.

En vilji nú einhver spyrja, hvort réttara sé hinn forni hugs-

unarháttur eða jafnaðarkenningar nútímans og fullt frelsi í ásta-

málum, þá er því fljótsvarað. Nú vitct) menn það með fullri vissu,

fio forni hugsunarhátturinn er í öllum aðalatriðum réttur og gæfu-

vegur fyrir hverja þjóð, — hinn hættuleg villigata. Hér er ekki

unnt að rekja það mál, en eg vil aðeins geta þess, að nú vekur

þetta mál hina mestu athygli hjá flestum siðuðum þjóðum og er

Jafnvel rauði þráðurinn í stjórnmálastefnu Þjóðverja. Erfðafræð-

W hefir nú fært fullar sannanir fyrir flestu, er að þessu lítur, en

^ornrit vor hafa og verið leiðarljós að ýmsu leyti.

Dr. Eiður Kvaran á skilið þakklæti fyrir rit sitt.

G. H.

Björgólfur Ólafsson: Frá Malajalöndum. Rvík 1936.

Það er ekki' nema rúmur mannsaldur síðan þeir þóttu miklir

^enn, sem höfðu siglt og séð eitthvað, enda var það fátítt. Þó

eigum vér nokkrar ágætar ferðasögur og landslýsingar frá þessum

tmvum. Þó sleppt sé hinni merku ferðasögu Jóns Indíafara, má

minna á hinar ágætu ferðasögur Guðbrandar Vigfússonar frá Nor-

egi og Þýzkalandi, sem birtust í „Nýjum félagsritum" og ferðasögu

Tómasar Sæmundssonar.

Nú er öldin önnur og íslendingar fara víða. Nokkrir hafa

skrifað um ferðir sínar, en lítið eigum vér þó af góðum lýsingum

a öðrum löndum og þjóðum. Vér höfum þó nýlega eignazt ágæta

D°k um þessi efni, sem vakið hefir athygli um allt land, þar sem

er bók Björgólfs læknis Ólafssonar: Prá Malajalöndum. Er þar sagt

íra löndum og lýð, sem örfáir þekkja, svo þetta er öllum nýnæmi.

Höfundurinn hefir haft ólíkt betri aðstöðu en flestir, sem ferða-

s°gur skrifa, því hann dvaldi meira en áratug sem herlæknir í

Þessum löndum, kunni málið, sá flest, og kynntist háum og lág-

um, svo hann hefir fulla þekkingu á því, sem hann segir frá. Þar

a ofan er frásögn hans bæði skýr  og listfeng.  Það   er glöggur

æ^nir, sem athugar, en listamaður, sem heldur á pennanum.

Bókin hefst  á landalýsing,  sem  segir frá hinum  dýrðlegu

°ndum Malajanna, sem byggja ótal eyjar í Indlandshafi beggja

ttegin við miðjarðarbaug. Er þar flest á annan veg en gerist hjá

oss» nema hvað eldfjöll eru á báðum stöðum. Þarna er veðurblíða

^eð fádæmum, eilíft sólskin, nema skúrir gangi eða þrumuveður,

°g er þó hitinn skaplegur: um 26° á láglendi, því hvarvetna er

eyJaloftsIag. Svo mikil staðviðri eru þar, að Malajar hafa ekkert

orð yfir „veður" og tala víst aldrei um það. Eftir veðráttunni fer

-groðurinn og hann er mikilfenglegur, frumskógar þar sem landið

15