Skírnir

						Baldur Bjarnason

Mexíkó

„Undarlegt sambland af frosti og funa, fjöllum og

sléttum og hraunum og sjá".

Langt í vestri milli Atlantshafs og Kyrrahafs í suður-

hluta Norður-Ameríku liggur hið gamla, fræga æfin-

týraland Mexíkó. Land íss og ,elda. Það liggur mestallt

í hitabeltinu, en liggur svo hátt, að mörg fjöll eru þar

jökli hulin, en úr iðrum jarðar brýzt oft fram eldur, og

víða eru fjöllin þakin hrauni og eldfjallaösku. Á háslétt-

um landsins er sums staðar allsvalt, en þegar dregur að

sjá, hitnar loftslagið mjög, og við ströndina er steikj-

andi heitt og hávaxinn hitabeltisgróður. Það má því

segja, að land .þetta sé undarlegt sambland af „frosti

og funa".

Mexíkó líkist þríhyrning að lögun. Það er breiðast

nyrzt; Rio grande del Norte — Stóra-Norðurfljót —,

greinir það frá Bandaríkjunum, Norður-Ameríku; í

vestri liggja Mexíkó-flói og Karibia-haf, sem eru inn-

höf úr Atlantshafi, að austan er Kyrrahaf. Syðst nær

Það suður á Yukatanskagann, sem ,er hitabeltisland

rneð ógnþéttum, myrkum frumskógum.

Þegar Evrópumenn koma til hafnarborganna á aust-

urströnd Mexíkó, sjá þeir fyrst lágslétturnar við sjóinn,

Votlendar, gróðursælar og víða vaxnar pálmum, sums

staðar þéttum frumskógum; yeðrið er þar steikjandi

neitt allan ársins hring, og hitinn gerir mönnunum erf-

ítt fyrir um alla vinnu. En þegar lengra dregur frá sjó,

verður loftið svalara og þægilegra. Landið hækkar svo

soiátt og smátt. Að lokum taka við fjallahlíðar, fyrst af-

^ðandi og gróðursælar, síðan brattar og grýttar með