88 Baldur Bjarnason Skírnir izt í borgum og sveitum, og stigamannaflokkar óðu uppi og eyddu heilar byggðir. Það varð ekki fyrr en 1920, að aftur komst friður á í Mexíkó, og þp ekki nema í bili. Síðan hefir hinn svokallaði Þjóðbyltingarflokkur ráðið mestu í landinu, það er hinn gamli flokkur Ma- derós, frelsishetjunnar frá 1911. Þjóðbyltingarmennirnir mexíkönsku hafa bylt öllu við í landinu. Ríki og kirkja hafa verið aðskilin og kirkjan svipt öllum stórlendum sínum, og þeim hefir v.erið skipt upp á milli bændanna. Stórjarðeigendurnir hafa líka misst lendur sínar að mestu og þeim mjög ver- ið skipt upp milli hinna fátæku bænda. Hinum útlendu auðkýfingum hefir verið bolað frá auðlindum og þeir verið sviptir einkaleyfum sínum. Hinar auðugu gull- og silfurnámur og flestar af olíu- lindunum hafa verið settar undir eftirlit ríkisins og sumpart þjóðnýttar. Alþýðumenntuninni hefir farið fram, svo að nú kunna flestir að lesa og skrifa. Hinar fornu yfirstéttir landsins, stórjarðeigendurnir og ka- þólsku kirkjuhöfðingjarnir, eru nú brotnir á bak aftur og þjóðin er að rísa upp eins og vorgróður undan fönn. En allt þetta hefir kostað mikil átök, og oft hefir verið agasamt í landinu síðustu 20 ár, og miklu blóði hefir þjóðin orðið að fórna á þeim tíma, og margir af afreksmönnum þjóðarinnar hafa orðið að bíta í grasið og láta höfuð sín. Frá 1920—1934 var Calles leiðtogi Þjóðbyltingarflokksins og áhrifaríkasti stjórnmálamað- ur í Mexíkó; hann var forseti á árunum 1924—28. Calles barðist manna mest á móti kirkjunni. Það var hann,. sem rak smiðshöggið á skiptingu kirkjujarðaeigna og aðskilnað ríkis og kirkju. Þetta kostaði borgarastyrj- öld og 4000 mannslífa, .en Calles vann algerðan sigur. Hann var síðan nær einvaldur í Mexíkó, fyrst sem for- seti og síðan skipaði hann fyrir um forsetakosningar og réð mestu í landinu fram að 1934. Calles og fylgis- menn hans snéru aðalsókn sinni á móti kaþólsku kirkj- unni, en að öðru leyti fóru þeir sér hægt með að efna
Beinir tenglar