Skírnir Mexíkó 95 óvíða eru þjóðlegar menjar og fornsaga höfð í slíkum heiðri sem í Mexíkó, og margt í menningu þjóðarinnar, jafnvel æðri menningu, á rót sína að rekja til Aztek- anna, en ekki til Spánar. Jafnvel spanskan í Mexíkó hefir tekið upp fjölda aztekiskra orða og er því í fram- burði það frábrugðin heimaspönskunni og spönskunni í Suður-Ameríku, að sumir þjóðræknir Mexíkóbúar tala um mexíkönskuna sem sérstakt mál. Það er þó ofmælt, en vafalaust mun þó mál.þjóðarinnar snúast meir og meir frá spönskunni, er frarh líða stundir. Hin mikla þjóðlega endurreisn í Mexíkó hefir óneitanlega að miklu leyti orðið á kostnað hinna spönsku þjóðarbrota, sem í hópi sínum taldi meginhluta hinna gömlu, nú valdalausu yfirstétta. Enn standa þó hinir fámennu, hvítu Mexíkó- menn á gömlum merg, enn eiga þeir mikinn auð og enn þá haf a þeir gamla og merkilega menningu, sem í mörgu minnir á menningu aðalsins á Spáni og Frakklandi á 18. öld. Þ.eir búa einkum í úthverfum stórbæjanna og á einstaka gömlum herragörðum, á víð og dreif um landið. Þeir hafast við í fögrum, hvítum stórhýsum eða gönilum, litlum höllum, sem nú eru orðnar hrörlegar, en bera þó menjar horfinnar auðlegðar. Híbýlaprýði þeirra er við brugðið. í hinum gömlu sölum þeirra er allt fullt af listaverkum, á kvöldin óma salirnir af gítarspili og fíðluleik, og engir menn eru þeim gestrisnari; allir hvít- w menn, hvaðan sem þeir koma, eru velkomnir, og aldrei er spurt, hvernig á ferðum þeirra standi. Allt mitt er þitt, segir hinn ¦ hvíti hallareigandi í Mexíkó við gest sinn. Hinir hvítu Mexíkóbúar eru allajafna glæsimenni ttukil, bæði í útliti og framkomu, þeir eru að vísu oft- ast smáir vexti, en vel vaxnir og föngulegir, með reglu- legt og frítt andlitsfall, léttir á fæti og sitja manna bezt a hestbaki. Hinar hvítu Mexíkókonur eru með fegurstu konum heimsins og þykja afbragð að kurteisi og hátt- Pryði. Það hefir oft verið sagt, að hinir hvítu Mexíkó- °uar beri af öðrum Kreólum Ameríku að andleg-