Skírnir

						134                                Vilhjálmur  Stefánsson                          Skírnir

höfum vér hér tíundargreiðslur til Rómaborgar og skatt-

greiðslur til Noregs sem heimildir.

Frá Grænlandi komu einnig hvítabirnir og fálkar, og

var hvorttveggja metið mikils. Birnirnir voru alltaf, eða

nærri alltaf, gjafir eða mútufé til veraldlegra og kirkju-

legra höfðingja. Fálkar voru stundum hafðir til gjafa, en

þeir voru einnig notaðir til þess að greiða með tíundir og

skatta og voru að staðaldri útflutningsvara.

Þegar leið á miðaldirnar þótti það hin virðulegasta

íþrótt að veiða með fálkum og varð jafnvel eftirsóttari en

„baseball" hjá Ameríkumönnum nú á tímum. Konungar

og keisarar voru ákafir fálkaveiðarar, eins var aðall og

heldra fólk yfirleitt. Að sama skapi var mjög mikill stig-

munur á fálkum, voru sumar tegundir í svo lágu gildi, að

jafnvel bændur gátu leyft sér að nota þá.

Ein tegund arna var sérstaklega fyrir keisara. Næstur

var Grænlandsfálkinn, sem var veiðifugl konunga og ann-

ara þjóðhöfðingja. Mönnum var kunnugt um hin upp-

runalegu heimkynni þessara fálka, enda koma þeir við

sögu Grænlands. T. d. má geta þess, að Friðrik II., kon-

ungur af Sikiley og Jerúsalem, segir í bók sinni De

Venandi cum Avibus, að ísland sé eyja í hafinu milli

Noregs og Grænlands, sem sýnir það, að Grænland var

þekktara í Miðjarðarhafslöndunum en Island. Bók þessi

var rituð milli 1244 og 1250.

Árið 1396 var sonur hertogans af Burgund tekinn til

fanga af Serkjum, og kröfðust þeir tólf grænlenzkra

fálka í lausnargjald. Ætla mætti, að þetta hefði verið

nokkuð erfitt, því að þessir fuglar höfðu aldrei verið

ræktaðir, þá varð að veiða í heimkynnum þeirra. En her-

togasonurinn var þó leystur út. Þetta sýnir meðal annars,

að Serkir þekktu til Grænlands og vissu, hvert verðgildi

fálkarnir þaðan höfðu. Ennfremur kemur í ljós af þessu,

að annaðhvort voru tólf grænlenzkir fálkar falir í Evrópu,

sem hertoginn af Burgund gat náð til, eða sérstaka send-

ingu af fálkum var auðið að fá frá Grænlandi.

Þess hefir verið getið hér að framan, að kristni var