Skírnir

						150                                Vilhjálmur  Stefánsson                          Skírnir

norður á bóginn; þeir urðu að gefa sig að veiðum því

meira sem lengur leið og treystu því minna á landbún-

aðinn, en veiðisæld var miklu meiri norðurfrá. Auk þess

var það venja að kaupmenn vitjuðu viðskiptamanna

sinna. íbúar Vestribyggðar, sem vonuðust eftir viðskipt-

um við evrópska kaupmenn, bjuggust við þeim norður til

sín. Þeir vildu ekki eyða þeim tíma í ferðalög suður á bóg-

inn, sem þeim var nauðsynlegastur til veiða norðurfrá.

Ibúar Eystribyggðar hafa verið orðnir forvitnir um

hagi Vestribyggðar-manna. Ef til vill hefir hinn nýi um-

boðsmaður stólsjarðanna verið góður sjómaður og áræð-

inn, langað til að sjá ný lönd, en þetta hvorttveggja er

mjög ríkt í eðli Norðmanna. Hann fann ástæðu til þess

að fara norður, en var þó hvorttveggja í senn, óðfús eftir

að sjá nýja staði og hálfhræddur við Eskimóana, sem

talið var að réðu yfir máttugum göldrum, eins og aðrar

svipaðar þjóðir (t. d. Lappar á Finnmörk í Noregi).

Þ.egar Ivar Bárðarson og menn hans komu á móts við

bæ í Vestribyggð, lögðu þeir upp að landi, án þess þó að

lenda, og sáu vel bæinn og dýrin, sem voru á beit í nánd

við hann. En mann sáu þeir engan. Eflaust hafa þeir

kallað á land og sjálfsagt hafa þeir sveimað þarna fyrir

framan nokkra hríð, unz þeir þóttust sannfærðir um, að

hér væri enginn lifandi maður í nánd. Þeir hurfu við svo

búið aftur suður til Eystribyggðar og skýrðu frá því, að

villimenn muni hafa gereytt íbúum Vestribyggðar.

Vér höfum engar upplýsingar um það, hvort íbúar

Eystribyggðar hafi fallizt á þá skoðun Ivars Bárðarson-

ar, að Vestribyggð hafi þá verið orðin eydd með öllu.

Skjal það, sem þetta er byggt á, er ekki einu sinni ritað

af Ivari Bárðarsyni sjálfum, heldur er það ritað í Nor-

egi eftir heimkomu hans, eftir að hann hafði látið af

starfi sínu á Grænlandi. Þá mun hann hafa sagt ein-

hverjum þeim, ,er kunni að skrifa, frá minningum sínum

frá Grænlandi, og hefir sá hinn sami skrifað þær upp-

Á þann hátt er orðið til skjal það, er vér nú höfum að-

gang að, minningargreinar eftir óþekktan Norðmann um

það, er ívar Bárðarson sagði honum frá.