Skírnir

						Skírnir                 Hvernig eyddist byggð íslendinga                       157

fornum venjum og taka upp nýjar lífsvenjur, er hæfðu

nýju heimkynnunum.

í bók þeirri, sem áður hefir verið getið, hefir Nörlund

sýnt fram á, að Norðurálfumenn hafi enn lifað sem

Norðurálfumenn fram til 1520 að minnsta kosti.

Sumarið 1578 kom Frobisher á land í Grænlandi og

fann tjaldstað, sem íbúarnir höfðu flúið frá. Hann fann

bar þrífót úr járni og hluti, er sýndu að fólk þetta hafði

„verzlað við almenna borgara, eða að það væri áreiðan-

lega lagið við smíðar", og var því mjög frábrugðið Eski-

móum þeim, er hann hafði hitt þar, sem nú er nefnt

Baffineyja.

Ekkert er augljósara í augum þeirra, er nokkuð hafa

rannsakað Eskimóa, en það, að þeir hafa samkvæmt lifn-

aðarháttum sínum lítil eða engin not af þrífæti og að

járn, í hverri mynd sem er, er óðara bútað sundur og

gerðir úr því þeir hlutir, sem Eskimóarnir þarfnast. Þeim

lesendum, sem ekkert hafa heyrt um það áður, mun

koma það einkennilega fyrir, en þó er það staðreynd,

sem oft og víða hefir verið sönnuð, að hlutir eins og

byssuhlaup eða brot úr akkeri geta Eskimóar unnið með

steinaldarverkfærum sínum og gert úr þeim hnífa,

spjótsodda, örvarodda og þó framar öllu öðru nálar.

Þetta fólk, er skildi eftir þrífót úr járni á tjaldstaðn-

Urn, er það flúði burtu, þegar Frobisher nálgaðist, hefir

Pví annaðhvort ekki verið að fullu Eskimóar í háttum

sínum, eða á hinn bóginn verið Eskimóar, er bjuggu svo

vel að járni, að þeir gátu leyft sér að skilja nokkuð af

Því eftir ónotað, eins og þennan þrífót úr járni. Með

öðrum orðum, hér var um það tvennt að ræða: Var þessi

flokkur manna ekki að öllu leyti Eskimóar, eða var hér

U1_n Eskimóa að ræða, er stóðu í nánara sambandi við

Norðurálfubúa en menn hafa vitað um fram að þessu?

Árið 1586 fann John Davis grafreit manna, er klædd-

ir voru skinnum, og var þar ekki að sjá nein merki um

samband við Evrópu önnur en þau, að krossar voru á

teiðunum. Þeir, sem nokkuð hafa kynnt sér samanburð-