Skírnir

						158                                Vilhjálmur  Stefánsson                          Skírnir

arguðfræði eða kirkjusögu, munu ekkert telja eðlilegra

en þennan fund. Því að það er alkunna, að trúarleg tákn

haldast við miklu lengur en trúarbrögðin sjálf. Þeir, sem

jarðaðir höfðu verið í grafreit þeim, er Davis fann, hafa

ef til vill ekki verið kristnir í öðrum skilningi en þeim,

að þar hafi haldizt við hið kristilega tákn, krossinn.

Sjötíu árum þar á eftir er til frásögn frá því sama

svæði, er þeir Frobisher og Davis komu á, sem styrkir

frásögn þeirra. Hún kemur dálitlar krókaleiðir til vor,

því að hana er að finna í bók um Vestur-Indíur. Frakkn-

eskur maður, Charles de Rochefort, fer í bók sinni Hi-

storie naturelle et morale des Iles Antilles de l'Amérique

(Rotterdam 1658) dálítinn útúrdúr, til þess að koma að

frásögn frá Nicolas Tunes frá Flushing. Tunes lýsir f ólki,

sem hann hafði hitt á ferð sinni 1656 norður í Davissundi,

á 64° 10' norðl. breiddar, þ. e. í nánd við Gilbertsund.

de Rochefort segir (bls. 194—195) : „Viðvíkjandi fólki

því, er á heima á þessu landi, þá sáu sjómenn okkar tvær

tegundir, er lifðu saman og virtist vera bezta samkomu-

lag og fullkomin vinátta milli þeirra. Önnur tegundin

var mjög há vexti og vel vaxin, greinilega ljós yfirlitum-

. . . Hin tegundin var miklu lágvaxnari, dökk yfirlitum,

samsvaraði sér sæmilega vel að því undanteknu, að fæt-

urnir voru stuttir og gildir".

Eftir þessu sá Tunes 1656 tvær tegundir manna í hér-

aði því, þar sem Nörlund viðurkennir að íbúar frá Norð-

urálfunni hafi haldizt við að minnsta kosti fram til 1520.

Eftir lýsingu Tunes hefði önnur tegundin átt að vera

nærri því eða alveg hreinir Eskimóar, en hin tegundin

gat verið að hálfu eða þrem f jórðu hlutum evrópsk.

Hvorri skoðuninni, sem menn fylgja um hina fornu

landnema á Grænlandi, ber öllum saman um, að meðal

þeirra 17 000 „Eskimóa", sem nú eru á Grænlandi, séu

fáir eða engir án evrópskra blendingseinkenna, sumir

meira að segja svo líkir Evrópumönnum að útliti, að

væru þeir í venjulegum fatnaði, yrði ekki tekið eftir

þeim í hópi Ameríkumanna eða Evrópumanna.