Skírnir

						Skírnir                 Hvernig eyddist byggð íslendinga                       159

Stefnurnar eru tvær eða skýringarnar á tvo vegu um

Þetta atriði, hve mikið ber á evrópskum yfirlitareinkenn-

um, þar á meðal bláum augum og björtu hári. Þeir, sem

álíta, að kynflokkarnir hafi blandazt mjög á miðöldun-

um og að það sé evrópska menningin, sem hafi liðið und-

ir lok, .en ekki mannfólkið, halda því fram, að mikið af

bessum yfirlitseinkennum megi rekja til blóðblöndunar-

innar. Hinir, sem álíta að nýlendubúar hafi fallið fyrir

Eskimóum, halda því fram, að allir evrópskir eiginleik-

ar, eða því sem næst allir, stafi frá blóðblöndun við Ev-

rópumenn eftir að þá Frobisher og Davis leið, sérstak-

lega frá því að Danir tóku við stjórninni, eftir að Egede

kom þangað árið 1721.

Af því að gjöreyðingarmennirnir hafa það betri að-

stöðu að vera fleiri, látum vér hina, blóðblöndunarmenn-

'ia, hafa síðasta orðið og klykkjum út með tveim tilvitn-

unum um þetta.

Vér endurtökum hér frásögn Hans Egedes um það, er

nann sá fyrstu árin eftir 1721: ,,Bæði menn og konur

eru breiðleit og með þykkar varir; þau hafa flatt nef og

eru dökk að yfirlitum. Þó eru sum þeirra aðlaðandi og

!jós að yfirlitum".

Til viðbótar frásögn Egedes tökum vér hér upp orð

norska þjóðfélagsfræðingsins og sagnfræðingsins Eilert

Sundt, sem áður hefir verið nefndur; hann var samlandi

Hans Egedes og dáði hann mjög. I útgáfunni á dagbók-

um Egedes, 1860, skýrir hann ofannefnt atriði þannig:

"Egede hefir sennilega búizt við að endurþekkja landa

sína, svo að ekki væri um að villast; en vér gleðjumst

Þó enn meira yfir hinni óþrjótandi elju hans við að ann-

ast um „villimenn" þá, er hann fann þarna, þegar vér

höfum ástæðu til að ætla, að leifar norsku íbúanna hafi

raunverulega sameinazt Eskimóunum, svo að hann —

an Þess að vita, hvað það var, er hann sá — á leið sinni

suður (með austurströnd Grænlands) kom auga á hið

kjarta hár og hin bláu augu landa sinna".

Ársæll Árnason þýddi.