174 Sigurjón Jónsson Skírnir yfirsetukvenna er það áberandi, hve ójafnt þær skiptast á héruðin. Langflestar eru í Sunnlendingafjórðungi, 15 alls, þar af 2 í einni sókn, en hins vegar aðeins 2 á öllu svæðinu frá Breiðafirði til Skagafjarðar, og alls engin í Þingeyjarsýslu, Múlasýslum og Austur-Skaftafellssýslu. V. Þetta er þriðja spurningin (65. sp.) varðandi heilbrigð- ismál: „Hverjir sjúkdómar eru þar almennastir, eru þar nokkr- ir sérlegir sjúkdómar (t. a. m. ginklofi, holdsveiki) og' hverjir?" Orðalag spurningarinnar er merkilega óljóst, og upplagt til að valda misskilningi, enda er auðséð, að margir prest- anna hafa misskilið hana, eða verið í vafa um, hvernig skilja bæri. Svo er að sjá sem flestir þeirra hafi litið svo á, að greina ætti aðeins frá því, hvaða sjúkdómar væru al- mennastir, þegar svörin voru samin, en þótt orðalag spurn- ingarinnar styðji þann skilning, hlýtur meiningin þó að hafa verið, að einnig bæri að taka tillit til nokkurs árabils á undam Svör eins og: „Nei", „Hér eru ekki neinir tiltak- anlegir sjukdómar", „Engir sjúkdómar eru hér tiltakan- lega almennir", eru væntanlega á þessum (mis)skilningi byggð. — Allmargir prestanna virðast ekki hafa tekið eft- ir nema síðari hluta spurningarinnar. Á það benda svör eins og: „Engir sérlegir sjúkdómar eru hér" (talsvert víða); „engir sjúkdómar, er hér í sókn liggi"; „engir sjúk- dómar frábrugðnir því venjulega"; „engir hér nefndir né aðrir óvanalegir sjúkd. gera hér vart við sig"; „hér ganga engir af þeim umspurðu sjúkdómum", o. m. fl. Einn prest- urinn (séra Hjálmar Gíslason, faðir Gísla læknis) svarar spurningunni svona: „Sjúkdómar eru hinir sömu og ann- ars staðar tíðkast hér austanlands". Eins og menn sjá, er lítið á svona svörum að græða. Þó má' ætla, að þeim prest- um, er þessi svör sendu og því um lík, hafi ekki verið kunn- ugt um holdsveiki eða ginklofa í sóknum sínum, og ekki heldur þeim, er senda ítarlegri svör og geta þeirra að engu.
Beinir tenglar