180 Sigurjón Jónsson Skírnir taldir með holdsveikum mönnum, heldur meðal gigtsjúkra, eins og áður eru leidd rök að. 1 3 prk. er talið, að 1 holdsveikur maður sé í hverju, í einu, að þar séu 2, og í nokkuð mörgum, að hv. sé í einstöku manneskjum" eða fáeinum", eða að hún sé sjaldgæf" eða sjaldsén". í einni lýsingu er sagt, að ekki verði vart við hv. sem al- mennan kvilla", í annari, að hún sé ekki almenn", og í hinni þriðju, að ekki sé tiltökumál, hve margir hafi úr henni dáið". Sums staðar er veikin hins vegar talin tíð: í Kirkjuvogsprk. (Gullbr.) 1839 er hv. talin almennasti sjúkd. á mönnum, sem jafnvel vottast á ungum börnum". 1 Setbergsprk. (Snæf.) 1840 er hv. talin af sérlegum sjúkdómum helzt vanaleg". I Mýraprk. (ísaf.) 1840 er hv. talin algengust, næst kvefsóttum. 1 lýs. úr Barðsprk. í Fljótum 1841 er sagt, að hv. hafi þar stungið sér nið- ur frekar en víða annars staðar". 1 Dvergasteinsprk. (N.- Múl.) 1840 er enginn sjúkd. talinn, utan að holdsv. er nokkru fjölbærari hér í fjörðunum en héraðinu". Loks segir í lýsingu úr Þingvallaprk. (Árn.) 1840, að hv. stingi sér niður meir en fólksfjölda svarar". Ómögulegt er, að gizka á fjölda holdsveiks fólks á landinu þessi árin af þeim upplýsingum, sem þarna er að fá, en víst er, að það hefir verið margt. Samkvæmt áður nefndum skýrslum um dauðamein 18271837 dóu þau ár 184 úr holdsveiki (Schl., bls. 37), og við talningu holdsveikra, er biskup lét prestana gera hvern í sínu prestakalli árið 1837, voru taldir 128 holdsveikir á landinu. Það svarar til fullra 260 nú í hlutfalli við fólksfjölda, en eins og áður er sagt, eru allar líkur til að þorra limafallssjúkra hafi verið sleppt og auk þess flestum eða öllum sjúkl., er höfðu veikina á byrjunarstigi, svo að augljóst er, að gera verður ráð fyr- ir mjög miklum vanhöldum í þessu framtali. Þetta verð- ur enn ljósara, er þess er gætt, hve holdsveikir menn voru vantaldir í talningum þeim, er fóru fram seint á öldinni, er öll aðstaða til talningar var þó orðin stórum betri. Þannig voru aðeins taldir 48 holdsveikir í skýrslum hér- aðslækna 1889, en þegar Dr. Ehlers ferðaðist hér um fám