Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Sameining alžżšunnar

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Sameining alžżšunnar

						Sameining átþýðiw nar
Gunnar   M.   Magnúss.:
DRATTUR
SMÁSAGA
Vor í fiskiveri er í vitund rninni og'
berrskuminningum einsi og viss tegund
af lykt, viss tegund af litum, og viss teg-
und af hljómum. Það er slorþefur, salt-
fiskangan og harðfiskilmur, svört fjöll,
blár sær, grænir bakkar og- hlíðageir-
ar, »dýrðin, — dirrindk og »fransí
biskví votaling«, kríusveimur og kliður
sundfugla. Það kom eins og fagnaðarer-
indið sjálft, dagarnir eins og samfelld
röð a,f yndisleguml óskum manns, — og
líka uppfylling þeirra óska, andleg og
tímanleg.
Nú var vestfirzka vorið komið í fyll-
ingu sinni: Fiskiduggur siglandi á firð-
inum, Fransmenn og æfintýri á oddan-
um, biskví í hverju koti, f jörleg verzlun
4 stéttum og stígum og vettlingakippur
vetraríns því nær til þurðar gengnar,
sunnangangan komin á grunnmiðin,
meira að segja, hvítgulur strokfiskurinn
kominn inn á f jörðinn sjálfan, inn á grá-
sleppumið, — og sá siæli dagur upprunn-
inn, er fylling tímans var komin og ég
lagður af stað í, fyrsta fiskiróðurinn á,
ævinni.
Sá var siður, þar um silóðir, að fyrsta
dráttinn, sem maður dró úr sjó á æv-
inni, skyldi g-efa til guðsþakka fátæk-
ustu og umkomulausustu mannverunni,
sem maður þekkti. Að launum fékk mað-
ur fyrirheiti um útmældan skika á
landi hamingjunnar og ævarandi réttr
indi yfir honum um, tíma og eilífð.
Þegar ég sat á þóttunni í bátnum, en
faðir minn réri fram á miðin, var sál

Gunnar M. Magnúss
mín full af hugsuninni um þetta fyrir-
heit, Qg hugur minn hentist frá einu
koti til annars tiil þess að vega og meta
alla þá, er komið gætu til greina sem
umkomulausastir og aumastir allra, —
Ég hafði reyndar til þessa daga álitið
mig fátækastan allra, af því að ekkert
útlit' var fyrir, að æðsta hugsjón mín
um þessar mundir yrði að veruleika
— sú hugsjón að eignasti páfagauk úr
gipsi, páf agauk sem gæti tíst og hneigt
höfuðið. Samt sló ég nú striki yfir þessa
hugsjón og leit yf.ir hina aumustu, er
ég þekkti:
Þar kom fram Steinn blindi, fölur og
vöðvarýr, en hoíium hlaut að vera borg-
ið í umsjá sveitarinnar, — þá kom Eyfi
					
Fela smįmyndir
Kįpa I
Kįpa I
Kįpa II
Kįpa II
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Kįpa III
Kįpa III
Kįpa IV
Kįpa IV