28 ÓLAFUR S. THORGEIRSSON: tektarvert fraeðirit um Málið ó Nýja testamenti Odds Gottskólkssonar (Safn Frðaíélagsins um ísland og íslendinga, VII. bindi, Kaupmannahöfn 1929), og greinir þar, meðal annars, ítarlega frá frumritum Odds. Er þar sýnt fram á, að hann hafi, auk hinnar þýzku þýðingar Lúthers, stuðst við hina latnesku kirkjubiblíu (Vulgata) og hina latnesku þýðingu Erasmusar frá Rotterdam. Hitt hefir eigi fullsannað verið, að Oddur hafi haft gríska frumtextann fyrir sér,* eða kunnað það mál. Séra Jón Egilsson getur þess í Biskups- annálum, að Oddur hafi haft með sér, er hann kom til Islands og gerðist skrifari Ögmundar biskups, bækur á þrem tungumálum: latínu, þýzku og dönsku. Og hvað segja svo hinir fróðustu menn um málið á þýðingunni, nákvæmni hennar og bók- mentalegt gildi. Þrátt fyrir ýmsar misfellur á henni (misskilin orð, úrfelling málsgreina, ósam- ræmi og nokkur mállýti frá nútíðarsjónarmiði), ber þeim saman um, að hún sé bæði þrekvirki og "eitt af leiðarmerkjunum í sögu íslenzkra bók- menta", eins og dr. Nordal segir í fyrnefndum formála sínum. Hann kemst þar ennfremur þannig að orði um þetta afreksverk Odds: "Þó að ýmsir agnúar séu á máli hans, bæði í orðavali og orða- skipun, ef það er borið saman við vönduðustu íslenzku fyrr og síðar, þá er stíll hans svo svip- mikill og mergjaður og mál hans svo auðugt, að enn er unun að lesa guðspjöllin í þeim búningi". Þeim orðum til sönnunar skal hér tilfærð eftir- farandi þýðing hans af hinum stórfagra og áhrifa- mikla kafla úr I. Kor., 13, um kærleikann, færð- um til nútíðar stafsetningar: "Þó að eg talaði tungur mannanna og engl- anna, en hefða ekki kærleikann, þá væri eg sem annar hjómandi málmur eður hvellandi bjalla.