ALMANAK 1941 29 Og þó að eg hefða spádóm og vissi alla leynda hluti og alla skynsemi og hefða alla trú, svo að eg f jöllin úr stað færði, en hefða ekki kærleikann, þá væri eg ekkert. Og þó að eg gæfa allar mínar eigur fátækum og eg yfirgæfa minn líkama svo að eg brynni, og hefða ekki kærleikann, þá væri mér það engin nytsemd. Kærleikurinn er þolin- móður og góðviljaður; kærleikurinn er eigi mein- bæginn, kærleikurinn gerir ekkert illmannlega; eigi blæs hann sig upp; eigi stærir hann sig; eigi leitar hann þess, hvað hans er; eigi verður hann til ills egndur; hann hugsar ekki vondslegt; eigi fagnar hann yfir ranglætinu, en fagnar sannleik- anum. Hann umber alla hluti; hann trúir öllu; hann vonar alt; hann umliður alla hluti. Kær- leikurinn hann doðnar aldrei, þótt spádómurinn hjaðni og tungumálunum sloti og skynseminni linni. Því að vorir vitsmunir eru sjónhending og vorar spásagnir eru sjónhending. En nær það kemur, sem algert er, þá hjaðnar það, sem sjón- hending er. Þá eg var barn, talaði eg sem barn og eg var forsjáll sem barn, og eg hugsaði sem barn; en þá eg gjörðumst maður, lagða eg af hvað barnslegt var. Nú sjáu vér fyrir spegilinn, að ráðgátu, en þá augliti að augliti; nú kenni eg af sjónhending, en þá man eg kenna svo sem eg em kendur. Nú blífa þó þessi þrjú: trúin, von- in, kærleikurinn; en kærleikurinn er mestur af þessum". Sérfróðum mönnum ber einnig saman um varanleg og víðtæk áhrif þýðingarinnar á ís- lenzkt kirkjulíf og trúarleg rit. Telur prófessor Jón Helgason, að með henni hafi verið lögð undir- staðan undir kirkjulegt bókmál, íslenzkt, en dr. Nordal gerir frekari grein fyrir áhrifum þýðing- arinnar á þessa leið: "Þarf eigi annað en minna á það, að í Guðbrands-biblíu er N. t. Odds endur-