44 ÖLAFUR S. THORGEIRSSON: Lake og Guðbjörg Vopni voru bræðradætur. Al- systir Guðbjargar Vopni var og Katrín kona Jóns Jónassonar í Blaine (sjá Almanak 1928, bls. 85-6). Það er stór ættbálkur og vel skipaður. Guðbjörg ólst upp hjá foreldrum sínum á Hólmlátri, þar til hún var 5 ára, síðar á Vatni í Haukadal í Dalasýslu. Þaðan giftist hún fyrra manni sínum, Jóni Jónssyni söðlasmið, ættuðum úr Dölum, árið 1883. Tveim dögum seinna lögðu þau hjón af stað til Ameríku, alla leið til Winni- peg. Þar voru þau tvö ár. Þá fluttu þau til Ar- gyle og námu land tíu mílur frá Glenboro og bjuggu þar 5 ár. Seldu þá land og búslóð sína og lögðu af stað til Þingvalla nýlendunnar 2. apríl 1890, í kassavagni með hestapar fyrir er Jón átti. I þessum vagni var þá aleiga þeirra hjóna, rúm- fatnaður og föt og hestarnir, sem fyrir vagninum gengu, — ekki í vagninum, heldur á undan hon- um. — Frá þessu ferðalagi sagði Guðbjörg á þenna hátt. Mér fanst ferðalag þetta bera með sér æfin- týrablæ og vildi að eg gæti sagt þér betur þá sögu, því mér er hún ógleymanleg ýmsra hluta vegna. Eg var ung og næm fyrir öllu. Manninum mínum unni eg af öllu hjarta og treysti honum fyrir vel- ferð minni, enda átti hann traust mitt skilið, — traust mitt, og allra sem hann átti nokkur skifti við. Þetta kvöld komum við til Stockton og þar gistum við hjá prívat fólki, í prívat húsi. Eg verð að segja þér frá ofurlitlu atriði, sem kom fyrir þetta kvöld, af því, að mér kom það kynlega fyrir sjónir. Þegar við hjónin vorum háttuð, krupu húsráðendur á kné frammi fyrir stól og gerðu þar bæn sína. Við það var auðvitað ekkert að at- huga. Hundur, sem hjónin áttu, sat þar nærri. Konan benti honum, að stökkva upp á stólinn, sem þau krupu við. Gengdi seppi því umsvifa- laust, eins og hann væri því vanur. Konan lét
Beinir tenglar