ALMANAK 1941 57 Um tíma vann Jón við að grafa skipaskurð nálægt Huntsville, voru þar með honum auk ann- ara þeir Freeman B. Anderson er síðar varð rit- stjóri Heimskringlu og Jónas Hall er héraðshöfð- ingi var í Dakota um langa æfi. Að loknu starfi þarna, áður en þeir lögðu á stað fótgangandi heim, fengu þeir sér máltíð á gestgjafahúsi i Huntsville. Sat þar til borðs með þeim maður myndarlegur og eftirtektaverður, tók hann Freeman tali, og að lokinni máltíð kallaði hann inn í herbergi sitt, ræddu þeir lengi og Jóni og félögum hans leiddist að bíða, fóru að herða á honum, héldu að þetta væri einhver prakkari. Loks kom Freeman út og sagði þeim að leiðir þeira yrðu nú að skilja, sagði hann þeim að maður þessi væri skólakennari og hefði hann boðið sér að vera þar eftir og styrkja sig að ein- hverju til náms, hefði hann þarna við fyrstu sýn orðið snortinn af framkomu og gáfnafari Free- mans. Ári, 1875 fór Jón með öðrum íslendingum til Nýja-lslands. Fyrsta veturinn vann Jón með löndum sínum við húsabyggingar, en kaup fékk hann ekki, frumbyggjarnir höfðu ekki peninga, en Jón vildi heldur vinna en liggja í iðjuleysi. Annan veturinn vann hann við að höggva braut í gegn um bygðina. Kaupgjald var 90c á dag, verkstjórinn var enskur. Þá geysaði bóluveikin í nýlendunni. Einn morgun er Jón fór til verks var hann lasinn, streittist þó við að vinna þar til y± dags var liðinn, sagði þá verkstjóra að hann mætti til með að fara til tjalds síns, og var það strax samþykt. Um miðdaginn sagðist Jón ætla til verks síns er verkstjórinn aftók það, sagði hon- um að saga eldivið fyri tjald sitt, en saga ekki of langt eins og aðrir gerðu. Líkaði honum vel við Jón og gaf honum fult kaup fyrir daginn. Setti