ALMANAK 1941 59 man eftir, og það eru nú orðin 46 ár — hann hefir stundað bú sitt og starf með iðjusemi og fram- sýni og svo í haginn búið að hann gat mætt elli- árunum öruggur og án þess að kvíða komandi degi. Stýrði hann búi sínu með prýði til hærri elli en alment gerist, en á síðustu árum hefir son- ur hans Thori haft bústjórnina í sínum höndum, en Jón hefir aldrei lagt niður störf, hefir hann sint fuglarækt, garð- og blómarækt, sem hann hefir lagt mikla alúð við. Er heimilis umhverfið hið prýðilegasta, og margur er gesturinn sem hefir þar að garði borið. Jón hefir verið yfirlætislaus og aldrei sótt eftir virðingu eða metorðum, en hann hefir stutt allan góðan félagsskap og kirkjumál með drengskap og einlægni af innri hvöt, og fátækum hefir hann hjálpað meira en sögur fara af. Hann hefir verið sannur Islendingur og kaupir ísl. blöð og bækur fram á þennan dag meir en alment gerist, og ann hinu góða í ísl. þjóðarsál, en hann er líka samur þegn þessa lands og tryggur við lýðræðishugsjón- ir brezkrar siðmenningar. Þegar hann fór úr heimahögum, og í síðasta sinni kvaddi móðurina tignarlegu með faldin hvíta við hið "yzta haf", sór hann að vera góður drengur og halda hennar merki hátt, og hann hefir efnt það, og draumarnir sem hann þá ól í brjósti hafa margir fallega ræst. Jón er meðalmaður á vöxt — hefir verið alla daga fremur holdskarpur, líkams og sálarkröftum hefir hann haldið óskertum býsna vel alt til þessa. Hann fer vel með sig en sinnir sínum störfum og sækir samkomur og mannfundi vel og drengilega. í samræðum er hann enn kátur og skemtilegur og segir vel frá, og lítt er hægt að merkja að hann er kominn yfir nírætt. Konu sína misti Jón 12. júní 1934, hafði hún
Beinir tenglar