ALMANAK 1941 63 þínum hlut, þá eru þér allir vegir færir, segir Kiphng. Þennan óbilandi vilja áttu frumherjarnir og Guðmundur Norðmann átti sinn hlut af hon- um. Hörkuvinna, harðrétti, allar leiðir ófærar, bugaði hann ekki, það stælti viljann og vöðvana og knúði hann fram til sigurs og sjálfstæðis. Árið 1876 flutti Guðm. til Nýja íslands. Það haust og vetur vann hann við vegagerðina gegn- um Nýja-lsland, útvegaði hann verkamenn, hafði bókhald á hendi fyrir verkstjórann og túlkaði fyrir landa sína, því hann var farinn að komast niður i málinu. Hann giftist 1877 og bjó skamma stund á Flæðivöllum og Grímsstöðum í Víðinesbygðinni. Til Argyle-bygðar flutti hann vorið 1881, var því einn af fyrstu landnámsmönnum þar. Þar náði hann sér niðri, þar lifði hann sína blómatið, þar náðu æskudraumar hans að rætast. Hann nam land við austurtakmörk Argyle- sveitar nokkrar mílur suður og lítið eitt vestar en þar sem nú er Cypress River þorpið. Bygði hann á hæð sunnan við sléttuna frjósömu og fögru sem er í austurhluta Argle-bygðar, er þar gott skygni og útsýni norður og norðvestur, kunni hann betur við að sjá til mannaferða um héraðið. Land hans var allnokkuð eikarskógi vaxið en honum hraus ekki hugur við að ryðja skóginn og breyta í akur. Varð hann brátt gildur bóndi og lagði undir sig fleiri lönd. Bygði hann vel upp garðinn og varð í tölu þeirra bænda sem í fremsta flokki stóðu. Guðmundur var dugnaðar maður, framsýnn, smiður góður og mannlundaður. Vann hann hart vetur og sumar og efnaðist vel. Hjá honum gisti eg nótt veturinn 1896. Kom hann heim um kvöldið í rökkrinu frá Glenboro, sem er um 15 mílur vegar, hafði hann farið þangað um daginn með eldiviðar æki og var verðið á corðinu
Beinir tenglar