64 ÓLAFUR S. THOHGEIRSSON: $2.00—$2.50. Um kvöldið settist hann að sögu- lestri, las Njálu, ræddi svo um söguna og sögu- hetjurnar á eftir, með dómgreind og skarpskygn' Er mér í fersku minni ánægjan sem skein út úr andliti hans. Um morguninn í býti, að loknum morgunverkum, lagði hann á stað aftur til Glen- boro með eldiviðaræki. Óefað átti atorka og manndómur frumherjanna til starfs og fram- kvæmda samfara bókmentahneigð og andlegra hugsana sinn mikla þátt í velgengni þeirra og sigurgöngu. Þegar úr tengslum slitnar sá mikli menningarþáttur sem frumherjarnir áttu, og ver- aldarvafstrið og maurahugsunin verður eins og efst á baugi, þá er afturför vís, því maðurinn lifir ekki á einu saman brauði. En sagan sannar það, að jafnframt því sem feður og mæður lögðu kapp á að bjarga sér og tryggja sína framtíð efnalega, þá var jafnframt hugsað um hina andlegu hlið lífsins. Kirkju og félagsmál voru lifandi áhugamál frumherjanna, er vafamál hvert nokkur þjóð- flokkur hér í landi hefir átt eins mikinn eld í sál í þessum efnum eins og Islendingarnir. Var unun oft að hlýða á samræður manna í þá tíð, um bók- mentir, trúmál og ýms félagsmál, fylgdi þar hugur máli og fólkið var farsælla fyrir það. Guðmundur var tvígiftur, fyrri kona hans var Guðrún Kristjánsdóttir, ættuð úr Svínadal í Húna- þingi, hún dó 1887. Seinni kona hans var Guð- björg Þorsteinsdóttir, ættuð af Austurlandi, fædd á Rangá í Hróarstungu 10. júlí 1854. Hún er enn á lífi, var ráðsett og dugnaðarkona í hvívetna. Þau voru barnlaus, en af fyrra hjónabandi tók hún við fimm börnum ungum, og annaðist þau og ól þau
Beinir tenglar