ALMANAK 1941 73 isfirði til að fá skip hjá honum til að flytja vör- urnar þangað, sem þær áttu að fara. Sendi hann skip sitt "Waagen"; varð það að fara tvær ferðir, og þó var uppboð á vörum, sem skemst höfðu af af- leiðingum veðurfarsins. Lá svo skipið þarna yfir veturinn; keypti svo Thór E. Túliníus skipið þar sem það stóð, á 1000 kr., af gufuskipafélagi því, er það var frá. Sumarið eftir voru sendir tveir menn: Hansen skipstjóri og Madsen vélmeistari, sem átti að taka gufuvélina úr skipinu, en skipstjóri átti að vera umsjónarmaður við að losa það af eyrinni, en Otto kaupmaður Túliníus átti að útvega mann- hjálp, og annað, sem þyrfti þessu til aðstoðar. Þarna unnu stundum um 30 manns um sumarið. Er vélin var komin úr því, var farið að losa það með svokölluðu gangspili (vindu), sem var fest í sandinn; lágu vírkaðlar frá því að akkerisvél skipsins. Um háflæði var svo gengið á spilið, og fór svo að lokum, að skipið fór að smámjakast af eyrinn, unz það losnaði um haustið. Skipstjóri og vélstjóri borðuðu ætíð í landi, varð að flytja þá daglega til máltíða, en verka- menn höfðu sinn mat með sér og borðuðu á skipinu. Um einn slíkan matmálstíma heyrðist hljóð mikið og virtist það koma úr einu lestarúm- inu; líktist það neyðarópi, en þó eins og reiðiþungi í röddinni; var það eins og tvítekið með litlu milli- bili.—Var nú farið að athuga í lestunum (þær voru tvær); var það auðgert, því þær voru tómar, en ekkert kom í ljós, er gæfi útskýringu á þessu. Svo sem eftir hálftíma komu þeir úr landi, skipstjóri og vélstjóri; getið var um þetta, sem fyrir hafði komið; sagði skipstjóri það væri "nisse" (skips- fylgja), sem við hefðum heyrt í, slíkt væri al- gengt. — Varð svo úttalað um það, þó mönnum yrði minnisstætt hljóðið.
Beinir tenglar