74 ÓLAFUR S. THORGEIRSSON: Eins og áður er getið losnaði "Alpha" af eyrinni um haustið; var hún þá dregin af gufuskipi á hina svokölluðu eystrilegu. Þar var hún í öruggum stað yfir komandi vetur, bæði fyrir stormum og ísreki. O. Túliníus fékk fjóra menn, sem tóku það að sér, að halda henni að mestu leyti þurri yfir vet- urinn; ítil var ætlast, að hún væri pumpuð einu sinni í viku. Til þess gekk vanalega dagur- inn og stundum fram á kvöld. Hægt var að hafa heitan mat og kaffi, því eldavél var i eldhúsi skipsins, og rúmin í herbergjum, ef maður þyrfti að vera þar yfir nótt. Á einum þessum vinnudegi gekk hann í storm og snjóbyl með kveldinu, svo við urðum á skipinu yfir nóttina. Ljós höfðum við í "káetunni", tveir gluggar voru svo, að þeir lýstu fram á skipið, svo gott sýni var fram að akkerisvindunni. Áður en við fórum að sofa gengum við vel frá bátnum okkar, stönsuðum svo við innganginn að her- bergjunum; sáum við þá heljarstóran mann vera við akkerisvinduna; virtist hann líta í áttina til okkar og veifa handleggjunum. Það var eins og fimm faðma millibil milli okkar og hans. Einn af okkur félögunum var fyndinn og óprúttinn í orðum; sagði hann "að best væri að bjóða honum hressingu, í þessu veðri væri slíks þörf." Var það samþykt, með því móti, að hann færi og tilkynti honum það. Lét hann ei á sér standa, tók strikið til hans fram að vindunni, en þá sáum við, að þetta leystist í sundur, eins og með neistaflugi, en piltur sneri til baka með ófínu orðbragði, svo honum var sagt, að hafa eitthvað betra yfir, ef hann þá kynni nokkuð gott, áður en hann færi að sofa. Ekki varð neins vart um nóttina, og aldrei framar meðan "Alpha" lá á Hornafirði.
Beinir tenglar