Félagsrit

						má því segja, að börn þeirra fullþroska manna, serri

nú hafa algerlega helgað sig sjómenskunni, séu fyrsti

vísirinn til sjómannastéttar hér.

Bændafólk er það talið, er jörð eða jarðarhluta

hefur til afnota, er fóðra má alidýr (skepnur) á, þótt

jafnframt stundi að einhverjn leyti fiskiveiðar, En sjó-

mannastétt með eðlilegum séreinkennum myndast af þvi

fólki, sem býr í kaupstöðum og þorpum við sjó, og

aðalatvinnu sina hefur af sjóferðum og fiskiveiðum, án

þess að stunda Iandbúnað eða alidýraframleiðslu jafnframt.

Grundvöllur   séreinkenna   þessara   stétta   er barna-

uppeldið,   áhrif   þau,   sem   börnin   verða   fyrir   á upp-.

vaxtarárunum,   og   þau   andleg  og líkamleg þroskunar-

skilyrði, sem hvort uppeldið hefur á börnin.

I sjómannaheimkynnunum hvilir barnauppeldið ein-

göngu á mæðrunum; því feðurnir eru sjaldan heima,

geta því lítil holl áhrif haft á þau. Á mæðrunum lendir

að mestu öll umönnun heimílisins, og þær eru venjulega

einar um þetta, þvi meginhluti sjómanna er sjaldan svo

efnum búinn, að haldið geti vinnukonur húsmæðrunum

til hjálpar. Þegar börnin fjölga, verða stræti kaupstað-

anna og sjóþorpanna leikvöllur hinna eldri; mæðurnar

bunðnar af hinum yngri og geta illa gætt allra, með

húsverkunum. Börnin skemta sér við venjulega götu-

barnaleiki, andlausa og lítt hæfa til siðferðisbóta; ber

oft mest á hinum ófyrirleitnustu, og „hið illa er auð-

næmast". Fjöldinn hefur oftast eitthvað af því að sýna.

Drengirnir fara fljótt að reyna veiðiskap við bryggjur

og frá bátum. Að drepa maðk til beitu, og fiskaseyðin,

sem þeir veiða, verður leikur þeirra: dráp og lífstortiming.

Síðan liggur leiðin út á hafið, og þar er sama frarn-

haldið. — Barnaleikirnir,   unglingastörfin   og verknaður