er til lífsframdráttar, en flestar aðrar atvitmugreinar. Eitt er þetta: Á leigujörð til dala bjó bóndi við 3 kýr, 24 ær og 3 hross. Af hrossunum voru 2 hryssur með folöldum. Nú veikist húsbóndinn, og er rúmfastur eða óverkfær 3 ár. Fólkið er konan, 5 börn, hið elsta drengur 10 ára, og móðir bónda, vikafær innanbæjar. Garðyrkja var talsverð og hirt vel um. Þetta heimili bjargaðist svo, að eigi þurfti aðra hjálp en smávik frá nágrönnum, helst til ferða og aðdrátta, en ettir 3 árin vóru ærnar 4 fleiri,. folöldin orðin 3 vetra, vetrungur í viðkomu, en að öðru leyti sömu stórgripir. Kaupamann haföi konan haldið á sumrin um sláttinn. Ekki höfðu skuldir aukist, og börnin voru í góðu lagi haldin að fötum og fæði. Hefur konan sú verið dugleg og ráðdeildarsöm og börnin fengið að venjast vinnu. Hætta íyrir íslenzka þjóðernið getur stafað af sjó- menskunni að því leyti, að annara þjóða fólk getur sezt hér að til að stunda hana og þannig blandast innlendu; en til að stunda landbúnaðinn hér er engin þjóð hæfari en Tslendingar; sveitirnar hafa bezt skilyrði til að vernda þjóðernið og viðhalda ættjarðarástinni. Þar er lífið þrautseigast í misjöfnu árferði (fiskitregðuárum) og frá sveitunum koma flestir framúrskarandi menn þjóðanna. Lífsskilyrðin knýju fram og glæða ættjarðarást og at- gjörfi líkama og sálar. Því er viðhald landbúnaðarins hin rétta landvarnarstefna.
Beinir tenglar