Félagsrit

						26

hverri vörutegund í þann flokk, sem hún heyrir til, eftír

eðli sínu og gæðum. Og þar sem hver framleiðandi

eða seljandi vöru fær fyrir hana það verð, sem hún í

raun og veru selst fyrir á heimsmarkaðinum, að frá-

dregnum reikningslega sönnuðum kostnaði við að koma

henni þangað, og í því ástandi, sem kaupendur krefja,

þá verður það eðlileg hagsmunahvöt, sem leiðir eða knýr

hvern mann til að hafa vöruna sem bezta, svo hún geti

náð sem hæztu verði. Óboðlega vöru er ekki til neins

að sýna; hún er ekki tæk. Því það er markmið félags-

ins að vinna það álit, að það haíi aðeins góðar vörur

að bjóða, og að kaupendur megi reiða sig á, að varan

sé það sem hún er sögð. Áréiðanlegleiki í fylsta skiln-

ingi er það sem aflar trausts í viðskiftum, og fyrir það

ná vörurnar bezta gengi, sinnar tegundar, eru keyptar

hæztu verði.

Af þessu leiðir það, að félagsmenn snúa allri sinni

hugsun í viðskiftum að því, að geta framleitt svo góða

vöru sem þeim er mögulegt, og varast alt sem áliti

hennar gæli hnekt, svo að kaupendur sækist eftirhenni

og borgi háu verði. Að þessu styður stjórn félagsins

og starfsmenn þess. Engin freisting er til að koma illri

vöru út sem góðri, því það kemur þeim, er það vildu

reyna, sjqdfum i koll. Annað hvort verður hann að fara

með slíka vöru heim aftur, eða, ef gallarnir leynast

starfsmönnum félagsins, en koma í ljós hjá kaupanda,

þá er séð um að það sjáist, hver valdur er að óvendn-

inni, og fær hann að borga margfaldar bætur.

í Samvinnufélögum Dana er það haft svo, að sú

vara sem send er í sama ástandi, sem hún er í við

móttöku frá félagsmanni (í stykkjum), er merkt (stimpl-