Félagsrit

						.     Sé

eh er milliliðirnir selja vörurnar eftir sínum hagsmuná'

hugmyndum".

Það má nú heita furða hve mikið hefur áunnist

i þessu efni á ekki lengri tíma. Vörur félagsins hafa

náð gengi á heimsmarkaðinum, og verðlagið skapast

eftir honum innan lands og utan.

Nokkuð bar á ýmugust til félagsins eða óvild á

þvi í fyrstu, bœði í Rvík og víða'r; því það duldist ekki,

að búast mátti við að sláturfé og afurðir þess, er menn

þar þurftu að kaupa, mundi hækka í verði, ef félaginu

tækist að vinna þeim álit og betri markað erlendis. En

þessi óvild má nú heita horfin. Sýnist ekki heldur á-

stæða til að amast við því, að sveitabændur reyni til

að auka gildi og verð vöru sinnar á eigin spítur, frem-

ur en við hækkun verðs á fiskvörum, sem unnið hefur

verið að á almennings kostnað, svo nú eru helztu fisk-

tegundirnar orðnar of dýrar til neyzlu í landinu. Sá er

þó munurinn, að á fiskverzluninni græða einstakir menn,

milliliðirnir, vegna félagsskaparleysis meðal sjómannanna;

en hækkun fjárverðsins kemur öll framleiðendum að not-

um — hjá þeim, sem í sláturfélögunum verzla. —

4. gr. „Félagsmaður getur hver sá orðið, er fram-

leiðir sláturfénað, og er hann skuldbundinn til hlýðni

við lög félagsins, þá er hann hefur verið tekinn í ein-

hverja deild þess og hefur byrjað viðskifti i þvi".

6. gr. „Hver sá, er gengur í félagið, getur ekki

skorast undan lögum þess um næstu 5 ár. Vilji félags-

maður, að þeim tíma liðnum ganga úr félaginu, skal

hann tilkynna það deildarstjóra skriflega 6 mánuðum

áður en 5 árin eru liðin; að öðrum kosti álízt hann

félagsmaður næstu 5 ár, og gildir þetta um hvért 5 ára

tímabil".