Félagsrit

						41

græðir þó kr. 2,75 á kind fyrir félagsskapinn, sem glat-

ast, og máske meira til, ef félagið er eyðilagt fyrir ó-

þjálni félagsmanna.

Ef eg hef 100 kindur til að verzla með og kemst

að með þær við sláturhúsið þegar mér er hugkvæm-

ast, þá vinn eg 300 kr. En nú get eg ekki fengið að-

gang þann dag, sem eg helzt óska, og við það rýrnar

hagnaður minn um 25 kr. Hvort á eg nú að leggja

þessar kr. 25,00 i sölurnar til þess að vinna 275 kr.,

eða reyna í þetta skifti að ná í 300 kr. hagnaðinn ó-

skertan, með því að fara utan hjá félaginu, og gera þar

meS mitt til þess, að sundra því, svo að bæði eg og

aðrir, samfélagar mínir, tapi framvegis öllum hag og

arðsvon af félagsskapnum, sem í framtíðinni getur numið

mikið meiru, en 300 kr. á hverjum hundrað kindum?

Hver maður, sem nokkuð hugsar um hvað hann er að

gera, mun heldur kjósa að sætta sig við félagsskapinn,

þó hann geti ekki í öllu verið svo, sem hverjum einum

finst sér hagkvæmast í svipinn, heldur en að gerast

samverkamaður þeirra, sem eru að vinna honum tjón,

fyrir ímyndaða stundarhagsmuna von.

Venjulega er það að eins aukasmölun í sveitinni

(deildinni), sem um er að rœða, ef rekstrartími þykir ó-

hentugur fyrir deild; því eftirsóknin hefur reynzt mest

sú, að mega reka féð upp úr réttasmölun. En öllum

ætti að geta skilist, að vegna slátrunar og frágangs á

vörunum verður að dreifa fjártökunni á alla virka daga

sláturtímans nokkurnveginn jafnt. Geti menn ekki sætt

sig við það, og ráðstafanir er á því byggjast, þá er

félagið í voða.

Meðal annars, sem erfitt hefur gengið að koma i

framkvæmd,   er   að   fá   áaitlanir  um fjárförgun deild-